UZAYLI ANNE

Küçük sevgili

2012-02-14T22:27:00.001+02:00

Elinde çiçeklerle kapıdan içeri giren babasını gören Talya'nın kıskançlıktan deliye döndüğünü.Babasının hastaneden çağırdılar diye küçük bir yalan söyleyip en acilinden bir çikolatayla kıskançlıktan gözü dönen bücürü zor bela sakinleştirebildiğini söylemiş miydim?
Peki okula giderken bugün sevgililer günü Talya'cığım eğer sevgilin varsa onun sevgililer gününü kutlaya bilirsin diye şaka yapınca sinirden deliye döndüğünü
-Benim sevgilim yokk, hem ben bir sevgilim olsun istemiyorum tamamm mııı?diye sabah sabah bize küçük çaplı bir akıl tutulması yaşattığını söylemiş miydim?
Ah benim küçük sevgilim sen çok yaşa emi:)

Beklerken

2012-02-13T22:58:00.000+02:00

34 gündür yada başka bir deyişle 1 ay 4 gündür sigara içmiyorum.Talya'nın doğum günü hediyesi olarak istediği şeydi sigarayı bırakmamız.Bu kadar keyif aldığım bir şeyi bırakmak fikri bile beni gerim gerim geriyordu.Sigarayı seviyordum ama kızımın sevgisiyle kıyaslanamazdı bile.Bıraktık[.Her ne kadar bizim İstanbula gitmemizi fırsat bilen Ali yeniden başlasa da evde ve Talya'nın yanında içmemesi bile çok önemli.]
Hatta bununla ilgili bir internet günlüğü yazma girişimim bile oldu.Elimde ki günlüğe yetişemezken diğer günlüğü doğal olarak sürekli güncelleyemedim.
Sigarayı bırakmamla beraber iğneyle kuyu kazarak verdiğim 3-5 kiloyu da geri aldım .Şimdi bunca can sıkıntısı üzerine bir de diyet yapma sıkıntısını ekledim.Eee ne demişler çivi çiviyi söker.
Düşünmemek için,üzülmemek için sürekli kendimi bir şeylerle meşgul ediyorum.Temizlik yapıyorum,bitiremediğim örgü örme girişimlerime geri döndüm,facede ki tüm salak oyunları oynuyorum,kitap okuyamıyorum...vs
Talyam, gün ışığım ise büyüyor tüm bu sıkıntılardan uzak bir şekilde.Gezegenlere merakı yeniden başladı.Öksürük ve burun akıntısı var bir kaç gündür.Hafta sonu karda sucuk ekmek partisinde daha da üşütmüş olacak ki boğazlar pembeleşmiş hafiften.
Ali ise 1000 hasta bulma telaşında.Bildiğiniz ters köşeye yatırıldığımız için acil tarafından 1000.O gazetelerde yazılan aile hekimi maaşını alabilmek için 1800 hasta bulması lazım.
Aşil kuzusu ise tam bir stres topu.Balkon kapılarını kafasıyla ite kaka açabildiğini söylemiş miydim?
Şimdi beklediğimiz İstanbuldan gelecek güzel haberler.Patoloji sonucuyla hepimiz derin bir nefes alacağız biliyorummmm.

Şimdi hiç sırası değil

2012-02-12T00:18:00.000+02:00

Geldik, aldığım hastalık haberi yüzünden bir türlü elim klavyenin tuşlarına gitmedi.Oysa ne güzel bir tatil olmuştu.İstanbul da kara doymuştuk.Hatta kuzum sitenin çocuklarıyla naylon poşet üstünde yokuştan kaymayı bile öğrenmişti.Ellerimizde sahlep fincanları keyifle kız kıza takılmıştık annem ablam Ecem ve Taliş....
Uçağımızın iptal olması bile keyfimizi kaçırmamıştı.Buzul şehirden zor bela evimize gelebilmiştik.
Tek derdim evi dağıtan aşilin yaramazlıklarının olduğu bir gün aldım hastalık haberini.Oysa hiç benim çevremde birinin başına gelmez sanıyordum ne garip.34 yaşındaydım ve şükürler olsun ki çok büyük bir acı ve kayıp yaşamamıştım.Hayatımda her zaman hastalıklar olmuştu.Ama kayıp.....yok olmadı olmamalı....
Yine olmayacak biliyorum.Sıralı gelecek,ama şimdi hiç sırası değil.Daha kutlayacağımız mezuniyetler,kasap havasında birbirimizin ayağına basacağımız düğünler,doğumhane kapısında heyecanla bekleyeceğimiz günler gelecek....biliyorum.

Evde yokuz.

2012-01-12T20:31:00.002+02:00

Kısa bir süre yokuz.Özlediklerimizle,özlem gidermeye gidiyoruz.

İyi ki...

2012-01-06T18:59:00.001+02:00

Sen doğduğunda mevsimlerden kıştı.Güzel yürekli insanlar sokak ortasında yaralı bir kuş misali vuruluyordu.Bir güvercin ürkekliğindeydi yaşam.Öylesine çaresiz,öylesine yorgun olduğumuz bir anda geldin ki dünyamıza. Soluğunun değdiği her yere umut saçtığını bilmiyorduk o zamanlar.Öğrettin... Gelişinle güzel yarınlara yeniden,yeniden inandırdın bizleri.İşte tam da bu yüzden iyi ki varsın kızım...iyi ki

5

2011-12-28T09:52:00.003+02:00

5 yıl önce tam bu saatlerde kucağıma aldım seni.5 yıl dolu dolu her anı aşkla geçen kocaman bir 5 yıl.

Canımın içi,kış günü doğan güneşim,

Senden öncesi yokmuş da seninle var olmuşum gibi geçen bu 5 yıl için çok ama çok teşekkür ederim.

İYİ Kİ DOĞDUN

İYİ Kİ VARSIN

İYİ Kİ..

NOT:Fotoğrafta dünyaya merhaba diyeli on dakika olmuş bir melek.

2011-12-22T23:54:00.000+02:00

Büyüyorsun..Seninle beraber hiç bir anını kaçırmak istemediğim bu mucizevi yolculuğa çıkalı neredeyse 5 yıl oldu.Sen öylesine minik,ben ise öylesine acemiydim ki.Bu gün ise okulda düşüp,zedelenmiş burnunu gördüğümde yaşadığım paniği görüp beni sakinleştirecek kadar büyüdün.
Yavrum,ciğerimin köşesi ömrün uzun,bahtın açık olsun emi.

Yokluğunda....

2011-12-12T00:22:00.001+02:00

Yan odada uyuduğunu bilmek en büyük servetimmiş,anladım.....

Tarihe not:İlk defa benden ayrı bir gece geçiriyorsun.....hem de kendi isteğinle.Bu kadar canımın yanacağını tahmin etmezdim ya da yokluğunun bu kadar koyacağını.
Seni özledim be çocuk,hem de çokkk

.....

2011-12-10T22:27:00.001+02:00

Bu aralar hayat öylesine sıkıcı,öylesine yavaş ilerliyor ki.Bir günün 25 saat ettiği bu yerde yaşamayı yeniden öğrenmek hepimiz için çok zor.
Ne gelen yeni yıl neşelendiriyor ruhumu,ne de salonun ortasına diktiğimiz yeni yıl ağacı.Hatta kızımın yaklaşan doğum günü kutlama organizasyonu bile zül gelmeye başladı.
Şu sıkıntılı günlerde beni rahatlatan tek şey ise Talya'nın tüm gün okulda olması.Biliyorum ki evde yanı başımda olsa bu manyakça ruh halim yüzünden O'nun da tüm keyfini kaçıracağım.
Kısacası saksıda ki bir bitki gibi işe yaramaz,anlamsız ve boş geçiyor günlerim....

Vicdan azabı

2011-12-01T18:28:00.001+02:00

Ben size demedim mi bende ki bahtsız bedevi kaderi diye.Şuraya taşındığımızdan beri tekke bekler gibi evi beklerim,hiç bir şey olmaz Günler ağır aksak aynı tek düzeliğinde geçer.Ben" ay darlandım az biraz alışveriş yapayım araya da bir sinema sıkıştırayım" derim.O gün Taliş hasta olur.Okuldan ararlar.Ben sinemada sabahlar olmasın diyerek keyifte olduğum için ulaşamazlar.Ulaşsalar bile 45 dakikalık mesafede olduğum için sonuç değişmez.Acilen koca kişisine ulaşılır.Film arasında koca kişisi" Merak etme Taliş yanımda yatıyor hastanedeyiz sen keyfine bak" dese de içim rahat etmez.Taksi ararım sanki Burdur'un tüm taksileri söz birliği etmiş gibi ortalarda görülmez.Bir saatlik azaplı yolculuk sonrası hastaneye ulaşılır babasının odasında hemşire ablasıyla boya yapan kuzuya sarılınır.Vicdan azabı had safhaya ulaşmıştır.Sanki herkes" cık cıkk çocuğu hasta kadın sinema keyfinde" der gibi baktığı düşünülür.Karşımıza çıkan herkese" Ay vallahi sabah hiç bir şeyi yoktu.Öyle olsa bırakır da sinemaya gider miydim" diye abuk sabuk açıklamalar yapılır.
Tüm gece boyunca kah ateşlenen,kah kusan kuzunun başında beklenir.Annelik ömür boyu geçmeyen vicdan azabıdır.Keşkelerin hiç bitmez diyen ablaya hak verilir.Sen hasta bir çocuğa bakmayı çok iyi bilen bir annesin diyen kuzuya ise bir ömür verilir.

Sere serpe

2011-11-28T10:48:00.001+02:00

Olmaz ki
Böyle de yatılmaz ki.....

Acı gerçekler:)

2011-11-26T23:54:00.001+02:00

Her anne gibi bende Taliş ile ilgili hayaller kuruyordum.Mesela Galatasaray Lisesini hadi bilemedin Atatürk Fen Lisesini kazanmış.Yada muhteşem bir yazar olmuş kitabını bana ithaf etmiş.Veya bembeyaz bir laboratuvarda adını bile telaffuz edemediğim bir hastalığa çözüm bulmuş.İşte böyle gerçekleşmesi muhtemel:) hayali bile cihan değer isteklerim vardı Talişle ilgili.......Taki dün geceye kadar.
Öğretmeninin yolladığı hafta sonu etkinlik kitabını çalışıyoruz.
Anne;
-Talya'cığım eldiven gibi çift satılan, bir giyim eşyası bulmanı ve resmini çizmeni istiyorum.
Derin bir sessizlik.......
-Aaaa buldum anneciğimm
-Öyleee mi...
-Evet anneciğim çift satılan şeyyyy SAÇ BOYASIIII
-Hııııııııııııııııı!!!
Eee artık bir anadolu lisesine sokabilirsek ne ala.Olmadı bakarız artık bir şeyler:)

~~Not:~~Bir kaç gün önce marketten kampanyalı saç boyası aldığımızı söylememe bilmem gerek var mı:)

Sorumluluk part 2

2011-11-24T09:31:00.001+02:00

Bir önceki yazımda bahsettiğim "sorumluluk tabelası" nı hazırlayıp odamızın duvarına astık bile:)

Gün içinde yapılması gereken işleri resimledik.Birinci madde;Yatağını toplamak ikinci,kıyafetlerini katlayıp kaldırmak,üçüncü oyuncaklarını toplamak,dördüncü yemek masasını kurmaya ve toplamaya yardım etmek.beşinci ödevlerini yapmak ve sonuncu madde anne ve babanın sözünü dinlemek.
Sorumluluklarını yaptığı zaman ödülümüz de smiley stickerları.

Burada da binbir gayretle kıyafetlerini katlamaya çalışan Talya'yı görüyorsunuz.

Ardından öğretmenler günü için bir kart hazırladık.Fikir "Anne sözü"bloguna ait.

Sabah erkenden uyanan ve yatağını toplayıp "anne bir çıkartmayı daha hak ettim" diyerek cıvıldayan kızımızın sesiyle uyandık.Bir elinde hediyesi ,diğer elinde hazırladığı kartla okula yollandık:)

Sorumluluk

2011-11-23T09:57:00.001+02:00

Dün akşam okuldan üzerinde adının yazılı olduğu bir yumurtayla geldi.Yumurta o küçücük avuçlarının arasında,kırmamak için olağanüstü bir çaba göstererek kıymetli hazinesini avuçlarıma bıraktı.Sorumluluk ödeviymiş.Yumurtayı kırmadan ertesi gün okula götürmesi gerekiyormuş:)
İlk iş yumurtamıza uygun bir yer aradık.Uzun süren uğraşlar sonucu masasında ki tavşanlı sepetinin içine koymayı uygun buldu.Bin bir özenle içine havlu serdiğimiz sepetin içine bıraktı yumurtayı.Ama aklı fikri Aşildeydi.Ya sepetin içine girer yumurtamı kırarsa diye tüm gece odasının kapısını kapalı tuttu.Biliyordu ki Aşilin evdeki en sevdiği yer kendi odasıydı.Yumurtanın yanında birde sorumluluk listesi yapmışlar öğretmeniyle.Aldığı gazla sofrayı kurmamıza yardım etti.Banyosunu hiç söylenmeden yaptı.Sabah yatağını toplayıp,pijamalarını katladı.
Şimdi sıra tuvalet eğitiminde hayat kurtaran tabelanın bir benzerini de sorumlukları için hazırlayıp odasına asmak.

Tekrar

2011-11-17T10:12:00.001+02:00

Sanki birileri replay tuşuna basmış gibi hayatımızda. Her gelen gün bir öncekinin tekrarı.Sabah uyan,Talya'yı hazırla Ali'yi işe, Talişi okula yolla.Kahvaltını et,bilgisayar karşısında sabah kahveni ve sigaranı iç.Evi toparla,bitki çayını içerken bir sigara daha.İzleyemediğin dizileri internetten izle.Öğlen yemeğini ye.Bir şeyleri bahane edip kendini dışarı at.Aynı sokaklardan geç,aynı yüzlere merhaba de.Eve gel.Yemeği hazırla.Talya'yı okuldan al.Akşam yemeğini ye.Talya içerde çizgi film izlerken Ali'yle mutfakta sohbet et.O bir kadeh bir şey içerken sen yok de, dayan bu sefer yeşil çaya.Ali ,Talya ile ödev yaparken televizyona takıl.Ödev bitince Talişle vakit geçir 1525865. kere oyunda Talişe yenil.Yatma vakti gelince Talişi yatır dişler, pijama ,hikaye.Ali ile televizyon karşısında uyuklamaya başla.Kendini yatağa sürükleyerek götür.Ve yeniden sabah.........

Hayat

2011-11-03T10:32:00.000+02:00

Taşındık,yerleştik hatta yavaş yavaş alışmaya bile başladık.Nereye mi? Tefenni diye köyden azcık büyük küçümen bir ilçeye.İlk günler Talya içinde bizim için de çok zor geçti.Talya sürekli eski okulunu evimizi arkadaşlarını sayıkladı.Hislerini ulu orta ortaya seren bir çocuk olmadığından yaşadığı özlemi mutsuzluğunu hareketlerine yansıttı hep.Huysuz,aksi,kavgacı bir çocuk oldu. İmdadımıza yetişen ise yeni okulu ve öğretmeni oldu.Okulun fiziki yönden bir çok eksikliği olmasına rağmen öğretmeni,idari kadrosu beklentilerimin üzerinde çıktı.
Oysa ilk okulu görmeye gittiğimde yaşadığım hayal kırıklığını tarif edemem.Ardından öğretmeninin erkek olduğunu öğrenince yaşadığım şok ise üzerine tuz biber olmuştu.Adı üzerinde ANA okulu değil miydi burası erkek öğretmenin ne işi vardı yahu!Neyse ki öğretmeni hakkında yaptığımız küçük çaplı araştırma içimizi rahatlatmıştı.Daha önce görev yaptığı okullardan,ilçelerden aldığımız duyumlar hep olumlu yönde olunca bizde bir şans vermeye karar verdik.Ne de iyi etmişiz.Bizi çok fena utandırdı Ramazan hoca.Talya çok sevdi öğretmenini,şimdiye kadar hiç bir öğretmenine olmadığı kadar düşkün.Erkek olmasından kaynaklı mesafeli ama sevgi dolu bir ilişkileri var.Tek sıkıntımız ise 6 yaş grubunda olması. Talya'nın yaş grubunun onun seviyesinin altında kalacağından 6 yaş grubuna gitmesi gerektiğine karar verdi öğretmenleri.Talya umut ettiğimizin üzerinde bir başarı gösterse de bizim içimiz bu konuda çok rahat değil.Ali de bende okul hayatımıza erken başladığımız için Talya'yı yaşıtlarıyla beraber okula yollamak konusunda hemfikirken olaylar bizi bu yöne doğru savurdu.Ama ilkokul konusunda aldığımız kararın arkasındayız.Fiziksel,zihinsel olarak erken olgunlaşsa da ilkokula yaşıtları ile beraber gidecek...
Evimiz iki katlı,bahçeli,sıcak bir ev.Bahçesinde bir sürü meyve ağacı var.Kış olduğu için şu an bol bol ayva var dallarda.Küçük yerlerde yaşamı ayakta tutan insan ilişkileri burada da çok yoğun.Sürekli birileri ile tanışıyoruz,insanlar sürekli yardım etmeye çalışıyor.İstanbul da,Antalya da unutmaya başladığımız komşuluk ilişkileri burada eski tadında devam ediyor.
Antalya'ya yakın olması ise bizim için çok büyük bir avantaj.Yakın derken 2 saatten bahsediyorum:)Talya ile canımız sıkıldıkça bir şeyleri bahane edip Antalya'da alıyoruz soluğu.
Ali ise 4 yıllık 112 deneyiminden sonra hastalarını,poliklinik yapmayı delice özlemiş olduğundan çok keyifli,her zaman ki gibi 60 yaş üzeri hastaların favori doktoru oldu çıktı:)Onların dilinden çok iyi anlıyor ama bebekler için aynı şeyi söyleyemeyeceğim.Bir tane bebek hastam olacağına 30 tane yaşlı hastam olsun diye geziyor:)
Kısacası günün 25 saat olduğu bu yerde yaşamaya alışmakla geçiyor günlerimiz.

Ne zaman...

2011-10-25T15:54:00.000+03:00

Sizler ne zaman bu kadar vicdansız oldunuz.Göçük altında kalan 4 aylık bebeğinin ardından haykıran babayı görünce hiç mi içiniz sızlamadı.Yunus'un o güzel çocuğun ölüm haberi hiç mi gözlerinizi doldurmadı.
SESİMİ DUYAN VAR MI? çığlığını duyunca hiç mi tüyleriniz diken diken olmadı.14 aylık Azra bebeğin hayata sımsıkı tutunuşu sizin içinizde hiç mi sevinç yaratmadı.Allahaşkına sizler ne zaman insanlıktan çıktınız.Ne zaman bu kadar iğrenç ve nefretle dolu oldunuz....

Devdim! Devdim! Devrildim geldim...

2011-10-03T18:10:00.002+03:00

İyi ki doğdum...

2011-09-26T11:46:00.000+03:00

20'li yaşlar ağır ağır ,30'lu yaşlar göz açıp kapayıncaya kadar hızlı geçer derdi ablam.Doğruymuş....

Yolcuyuz,yoldayız

2011-09-23T21:16:00.002+03:00

Yazamadığıma bakmayın buralardayım aslında çok uzun zamandır.Elim klavyenin tuşlarına gitmedi sadece. Bende ki sebepsiz bir yetememe hali

İstanbul'dan geldik kuzuyla ,ne çok özlemişim ne çok özlenmişim.Anne evi,anne kokusu ,yeniden çocuk olmak hep iyi gelmişti bu sefer daha da mı iyi geldi bilmem.Zaman o kadar kısıtlı,günler öylesine dolu dolu geçti ki yapmak isteyip de yapamadığım zibilyon tane şey birikti yine.En çok beni üzenlerden biri ise Sibelimle görüşememek oldu.Blog aleminde yeri çok ayrıdır benim için Tibet oğlanın güzel anası Sibelimin.

Amcamın, baba yarımın akciğer kanseri haberini aldık bayramda.O kocaman, dev gibi adamın bir anda çöktüğünü ,küçüldüğünü görmek tahminimden de fazla içimi acıttı.Ama biliyorum ki bunu da yenecek.

Minik Aşilimi 4 aydır oğlum diye severken kız olduğu haberini aldık veterinerinden:)Hayır bir terslik var hissediyorduk ama hayat oğlumuza adaletsiz davrandı herhalde deyip çok da üstünde durmamıştık.Eeee koskoca veterinerden iyi mi bilecektik canım.Kimliğine eşşek kadar erkek yazan veterinerimiz kısırlaştırmak için muayene etmeye niyetlendiğinde müjdeli haberi verdi bize:)Hayır veterinerimiz 7 aylık hamile olmasa bu duruma cuk diye uyan bir kaç şey söyleyebilirdim asılında.Velhasılı kelam bizim Aşil oldu Aşiliye:)

Vee Talya yine yine yeniden okullu oldu.Ancak o ve biz ne olduğunu anlayamadan okulun 3 günü Ali nin tayin haberini aldık.Henüz yeri tam belli olmasa da bize yine yollar göründü.Eee be kader Yolcuyuz dedik diye insanın ömrü sürekli yollarda geçmez ki;)

Bizde göç hazırlıkları başladı.En çok beni üzen ise Talişin tam da yeni okuluna alışmışken yeniden bir başlangıç yapma zorunluluğu.4,5 yılda 3. okulu olacak.Devlet memuru çocuğu olmak da tam da böyle bir şey demek ki.

İşte bu da pembe burunlu Aşilim.Güzel kızım,bebeğimmm.Böyle masum göründüğüne aldanmayın bildiğiniz bir dişi kaplandır kendisi:)

Diyabet

2011-08-18T00:26:00.000+03:00

Hayatının herhangi bir döneminde bile incecik olma becerisini gösterememiş kadınlardanım.60 kiloyken de tombul dururdum .... kiloyken de.Bunu kendime çok da dert etmiş değildim ta ki bir kaç hafta öncesine kadar.
Ali'nin ablasında diyabet çıktığını öğrenince evde atıl şekilde bulunan ölçüm cihazını ona vermek aklımıza geldi.
Vermeden önce sırf meraktan şekerimi ölçmeye kalktım.Tokluk şekerim 142 çıkınca önceleri çok da kafaya takmadım E ee üst sınırda sayılırdı ama çok da tehlikeli bir durum değildi bence.
Asıl panik sabah açlık şekerimi ölçünce ortaya çıktı.160 .....Nasıl yani alette bir bozukluk olmalı diye bir kaç kere daha ölçüm yaptıysam da sonuç üç aşağı beş yukarı birbirinin aynıydı.O gün sinirden ve panikten veliefendi hipodromundan az küçük salonun tüm camlarını silip tüm perdelerini yıkamaya adadım kendimi.Arada ise ölçüm yapıyor çıkan sonucu gördükçe daha hırsla parlatıyordum camları.
Ali ise çıkan sonuca şaşırmadığı söyleyerek beni daha da sinirlendirdi.Ama düşününce haksız da sayılmazdı Annem kendimi bildim bileli diyabet hastasıydı.Bu hastalık annemden 45 yaşında görme yetisini elinden almış.59 yaşında kalp damarları tıkanmış yine bu lanet hastalık yüzünden byypass ameliyatı bile olamamıştı.
Amcam,anneannem de yıllarca bu hastalıkla mücadele etmişlerdi.
Tüm bu kötü genetik mirasın yanında verilmesi gereken 20 kilo da olunca benim diyabetle karşılaşmam çok da şaşırtıcı değildi.Asıl sinir bozucu olan şey ise açlık şeker oranımla tokluk kan şekerimin arasında ki farkın çok çok az olmasıydı hatta bazı günler tokluk kan şekerim açlık şekerimden daha bile düşük çıkıyordu.Buda demek oluyordu ki benim her sabah 6 sularında insülin pompalaması gereken caanım pankreasım yeterli insülini pompalamıyordu.Kısacası insülin direnci gösteriyordu.
Verilen kanlar,her allahın günü 4 kere delinen parmaklar ve başlanan ilaç+diyetle bu sabah itibariyle açlık şekerimi 108 lere kadar düşürmeyi başardım.Bunun kolay olduğunu düşünüyorsan çok pis yanılıyorsun sevgili okur.Ev zayıflama kampı gibi.1 Haftadır ağzıma işlenmiş şeker ve karbonhidrat almadım.Bol şekerli kahvemin yerini yeşil çay aldı.Meyvelerde ki şekeri bile hesaplar haldeyim.Aç uyumayı öğrenmeye başladım.Her akşam bir şeyleri bahane edip sahile yürümeye gidiyorum.Kendimi nasıl mı hissediyorum?Şanslı....hemde çok şanslı.Eğer rastgele bir şekilde kan şekerimi ölçmek durumunda kalmasaydım diyabet yavaş yavaş vücuduma yerleşecek ben onun varlığından haberdar olana kadar sinsice bana zarar vermeye başlayacaktı.
Şimdi diyabetle yaşamayı öğrenmeye çalışıyorum.Bakalım 3 ay sonra ilişkimizin boyutu ne durumda olacak:)

Buralarda değişen bir şey yok

2011-08-11T15:19:00.000+03:00

Dışarısı gölgede 40 derece sıcakken soğuk algınlığı geçirmeyi başaran o bahtsız bedevi benden başka kim olabilir ki.Antalya yanıyor ben yanıyorum ateş,burun akıntısı,kızarmış bir boğaz ve aldığım ilaçların etkisinden midir nedir bilinmez sürekli bir uyku hali.Olayın vahametini bir de şöyle anlatayım dün gittiğim sinemada gözüm açıkken gördüğüm ilk şey teaserlar son gördüğüm ise filmin kapanış jeneriğiydi.Arada full uyumuşum:)Ey insan evladı madem bu kadar hastaydın sinemada ne işin var diye sorarsanız 4,5 yaşında dediğim dedik öttürdüğüm düdük diyen bir çocuğunuz olmadığını varsayarak sorunuzu görmezden gelmeyi yeğliyorum efem.
Ama hala aklım almıyor, nasıl o denli ağır uyuduğumu ve Talişin beni nasıl uyandırmadığını.İşte bu yüzden filmle ilgili iki kelam edemiyorum ama Talişe sorarsak film süpermiş en komiği de azmanın gerçek bir kedi olmasıymış.
Her şeyi anlatmaya yine sondan başladım değil mi?Biraz geriye doğru gidersek bu arada tek hastalananın ben olmadığımı da öğreneceksiniz.Taliş de klasik bir yaz hastalığı geçirdi görüşemediğimiz günlerde.Otit externa yani başka bir deyişle yüzücü kulağı.Babasının havuza girmeyin haykırışlarını duymadan gelip havuza çift salto,çivileme.bodoslama dalmak suretiyle kendini yine hasta etti kuzucuk.Doktor amcasının banyo suyu bile yasak artık deyişiyle bizim için kabus başladı.Evde misafirliğe gelen sebi sübyanın havuzun,denizin gözüne vurup her allahın günü yosun tutana kadar suda kalmasını izlerken Talişi zaptetmek hepimizi bayağı zorladı.
Tedavisinin 3. günü ağrısı azalmış su aşkı daha da artmıştı.Bizde ağrısının azalmasını fırsat belleyip 10 kişilik bir ekiple köprülü kanyonda raftinge gittik.Başta Taliş nasıl tepki verecek,korkacak mı diye tedirgin olsak da Talişin botun içinde ki sevinç çığlıkları hepimizi rahatlattı.3,5 saat boyunca botun içinde kah kürek çekti kah bize kaptanlık yaptı.
Geçen günlerde yine misafir ağırlandı sabahlara kadar kağıt oynandı.Misafirler yolcu edildi.Bayramda İstanbul a gitme planları yapıldı.Veee en önemlisi Taliş okula kaydoldu.12 eylül de yine yine yeniden kuzu okullu olacak..
Okula çocuğunu kaydettirip okuldan gözleri dolu dolu çıkma becerisine sahip ebeveynler olarak tarihe geçtiğimizi söylersem nasıl heyecanlı olduğumuzu anlarsınız sanırım.Hayır ilk defa da gitmeyecek ki okula nedir bizde ki bu duygusallık bilmem.

Şimdi izninizle akan burnumu da alıp yavaşça yatay pozisyona geçmek üzere buraları terk ediyorum.Malum yatmadan ,dinlenmeden geçmiyor bu lanet hastalık.

Günaydın

2011-07-29T08:32:00.014+03:00

Tamı tamına 1 aydır bir şeyler yazmadığımdan kumanda panelini açıp ekrana salak salak bakınıp durdum yarım saat.Yeni kayıt girmek için nereye tıklayacağımı bulmak için gösterdiğim olağanüstü gayret ise takdire şayandı:)
Nerelerdeydik bu geçen zamanda..... Efem klasik tatil modundaydık.Önce Ecem evimizi şenlendirdi ,bu sabah 7:15 uçağıyla onu da yolcu ettik.Esasen dün 15:20 de gidecekti.Havalimanı girişinde kimliğini unuttuğunu fark edip, Antalya trafiğinde eve dönüp, saatinde havalimanına yetişemeyince kişisel tarihinde bir ilk yaşayarak uçağı kaçırdı kuzu:)
Ardından can arkadaşım ,yol arkadaşım Devrim yavrusu ve koca kişisiyle beraber geldi.Ne de iyi etti.Kendisi 11 aylık canavarını emzirdiğinden "şarabın gazabından korkkkk"geyikleri çevirerek içkinin gözüne vuramasak da.Bu cücükler yüzünden saat 10:30 civarında enerjimiz error verip yataklara sürünerek gitsek de. Birbirimizin gözlerine bakınca anlamsızca gülebilmeyi yeniden anımsamak harikaydı (Meraklısına;.Kendisi çok sık yazmasa da Devrim oğlanla beraber ahanda burada ikamet eder)
Neredeyse her sabah güne denizde başladık Talişko 30+ güneş korumaya rağmen arap bacı kıvamına geldi.Kolluklarla yüzme işinin kompetanı oldu.Hatta abartıp tek kollukla bile yüzme denemelerine başladı.
Kilo aldı,boyu uzadı.Kilo aldıkça çevreden
-ay şekerim az yedirin buna
geyikleri tavan yaptı.Her zaman ki gibi tam bir dilli düdük.Hiç susmadan saatlerce konuşma kapasitesine sahip.
Koca kişisinin işinde bir takım çalkantılar oldu,duruldu.
Ben ise bu geçen zamanda 121286 kere yemek yapmış,124301 kere temizlikle iştigal etmiş ve214565876865 kere mutfak halısını yıkamışım;)21456876866. kere yıkanmak içinse banyoda beni bekliyor lanet halı:)
Akşama ise çeşitli yaş,cins ve ebatlarda 7 ergenus evimizi şenlendirecek.Şimdiden toparlanmakta fayda var ama önce güzellik uykusunda ki kuzuyu şarkılarla, öpücüklerle uyandırmalı.
Hepinizin günü aydın olsun efemm ....öperim.
Bu sabah ki uykudan uyandırma şarkımızı merak edenler tık tıkkk

Buralar eskiden hep tarlaydı;)

2011-06-30T18:50:00.000+03:00

Çok yoğunum,çok yorgunum evde 2 çocuk+2 ergen yemek,deniz,çamaşır,temizlik derken kendimi kaybettim.
Ortalık sakinleşince görüşmek ümidiyle....

Hoşgeldin

2011-06-23T17:00:00.002+03:00

Doğduğun gün İstanbul'da eylül yağmurları yağıyordu bardaktan boşanırcasına ve seni gördüğüm ilk an dünyada bundan daha güzel bir bebek olamaz diye düşünmüştüm.Her anın mucizelerle doluydu.İlk adımların,ilk kelimelerin sevgimizle öylesine sarıp sarmalamıştık ki seni her şey sana dairdi hayatımızda.Teyzelik yarı annelik diyenlere inat küçük annendim senin:)
Büyüdün artık liseli adayı muhteşem bir genç kız oldun.Ben ise anne oldum Talya'nın annesi.Ama bilmelisin ki yüreğimde yerin, sevgin hiç değişmedi, hiç azalmadı.Sen benim için doğduğun gün kucağıma verdikleri pembe beyaz minik bebeksin .Elinden tutup bale gösterilerine götürdüğüm afacan kız çocuğusun hala....
Teyzesinin yanına, tek başına uçak yolculuğu yaparak gelecek kadar büyüyen güzel kızım, Ecemim hoşgeldin....iyi ki geldin.

Özlem

2011-06-17T23:29:00.002+03:00

Ben bloga yazmayalı 17 gün olmuş.Sanki aylardır yazmıyormuşum gibi gelmişti oysa.
Geçen 17 güne ölümler,düğünler,dost sohbetler,sevinçler,üzüntüler sığdırdığımızdandır belki.
O geçen 17 gün boyunca minik patili bir yaramaz mı yaramaz bir oğlancık hayatımıza girdiğindendir belki...
Talya ile artık daha da arkadaş olduğumuzdandır belki....
Sebebi her ne olursa olsun görüşmeyeli özlemişim seni be blog;)

Ateş,antibiyotik ve doktorlar

2011-05-31T12:30:00.003+03:00

Yaz geldi yaşasın diye sevinç çığlıkları atarken Talya'nın hastalığı ile toto üstü çakılmış haldeyim.Oysa hafta sonu için şahane planlarımız vardı.Kuzenler,hala kısacası maaile hep beraber deniz,güneş,kum,bol gıda yüklemesiyle o koca cüsselerimizi tatil moduna sokacaktık.Şimdi düşünüyorum da Talya cuma akşamı hastalığın ilk sinyallerini vermişti de ben anlamamakta ısrar etmişim.Taştan yumuşak her şeyi yiyebilme kapasitesine sahip olan kuzucuk akşam yemeğini tarihte bir ilk yaşatarak yemek istememiş Vipo'yu seyrederken koltukta uyuyakalmıştı ki buda 4,5 yıllık ömründe sayılı yaşanan anlardandı.
Anne-baba ise balık-rakı ikilisinin büyülü cazibesine kendilerini fazlaca kaptırmış olduklarından tüm bu sinyalleri görememişlerdi.Ta ki bir kaç saat sonra kuzucuk 39,8 derece ateşle ağlayarak uyanıncaya kadar.Sonrası ise tam bir karmaşa ılık duşlar,şuruplar ağlamalar uykusuz bir gece yapılan her müdahaleye rağmen düşmeyen inatçı bir ateş.
Ertesi gün ateşin azalacağını tüm kalbimle ümit etmeme rağmen ateşi 40.5 leri görünce en yakın hastaneye atıverdik kendimizi.Yapılan muayene sonrası doktorun her zaman ki umarsızlığı ile elime verdiği antibiyotik reçetesini görünce beynimden vurulmuşa döndüm.Sabah klinik muayenesini yapan Ali boğazlar temiz görünüyor en güzeli kültür aldırmak demişti oysa.Toplamda 5 dakika süren muayene sonrası boğaz enfeksiyonu teşhisi koyan doktora kültür aldırmak istediğimi söyleyince,
-E peki olur ama yinede siz antibiyotiği kullanın boğazların durumu çok kötü?Biraz önce bir çocuğumuz havale geçirdi aman dikkat, diyerek iyice beni korkuttu.Her tırsık anne gibi antibiyotik şişesi elimizde dönüverdik eve.İlacı içirmek ise resmen zulüm.Taliş kaçar biz kovalar:(
Ertesi gün ise Talişin ateşi tamamen düşmüştü.Keyfi yerinde koşuyor oynuyor .....içimden bir ses biz bu antibiyotiği boşuna veriyoruz daha ilk dozdamı etkiler bu meret dese de fikrimi dillendirmemeye çalışıyorum.Malum evdeki doktorun mottosu tüm meslektaşlarım kardeşlerimdir.Elimde sağlam bir kanıt olmadan kardeşlerine! pek laf ettirmez.Neyse ki çok beklemeden kanıt geliyor.Yapılan tahlile göre "normal boğaz florası üremesi görüldü"
İşgüzar bir doktorun yanlış teşhisi ile iki gün boyunca çocuğuma antibiyotik vermiş olmanın kızgınlığı ile yersizce Aliye patlıyorum.Sonrasında kendime....ardından pembe tütüsüyle ortalıkta zıplayan kızıma takılıyor gözüm tüm kalbimle şükrediyorum.

Yaz geldi...ne de güzel geldi

2011-05-23T17:16:00.055+03:00

Çok uzun bir aradan sonra yazmak zor işmiş azizim.Nereden başlayacağını bilemiyor insan, o yüzden ilk aklıma gelen şeyle bir girizgah yapmalı ."YAŞASINNN YAZ GELDİ".Evet işte aynı böyle bir ruh hali içindeyim.Geleceğinden artık ümidimi kestiğim yaz mevsimi geldi.Gelişi ile şu faninin yaşam enerjisi fullendi.Sabahları kahvaltımızı bile etmeden plaj çantasını kolumuza takıp kendimizi atıveriyoruz buzz gibi sulara.Ardından eve dönüp duşumuzu aldıktan sonra balkonda ağır ağır kahvaltımızı yapıyoruz.İçilen sabah kahvesinden sonra pencereden esen melteme inat pikelerimize sarınıp uykuya bırakıyoruz mutlu ama yorgun bedenimizi.Sonrası...sonrası mı?eee iyilik sağlık.....

Benim annem cumartesi

2011-05-08T18:26:00.001+03:00

Annemmmm

2011-05-08T00:48:00.025+03:00

6 yıl olmuş anneme ellerimle hediyesini vermeyeli.Annem, anneler günün kutlu olsun diye boynuna sarılmayalı.6 yıldır her anneler gününde kapıya gelen kargocudan hediyesini aldı annem,telefonda kutlaya bildim anneler gününü...hep bir yanım eksik
6 yıl sonra o hasret kaldığım kokusunu içime çeke çeke öptüm annemi ,annemm dedim seni çok seviyorumm anneler günün kutlu olsun...

2011-04-30T15:03:00.010+03:00

Çok yoğunum,çok keyifliyim çok mutluyum.....İstanbul'dan annem ve babam geldiler.Bol kahkahalı,keyif kahveli,bol dedikodulu günler geçiriyoruz.Talya ise nazlanacak birilerini bulmanın keyfinde, dedesi ile her gün saatlerce parkta oynuyor.Her istediği oluyor,her istediği alınıyor:)
Ne güzel şeymiş kalabalık bir aile sahibi olmak.....

winnie the pooh

2011-04-25T17:55:00.000+03:00

Winnie yi izlemeye gidip de eeyoru sinemaya götürmemek olur mu hiç.Aldık bizim hüzünlü bakışlı eeyoru düştük sinemanın yollarına:)

Taliş bayıldı benim ise ilk kez bir filmde uykum geldi:)

Sanki her tarafta var bir düğün

2011-04-24T00:40:00.001+03:00

İddia ediyorum bu 23 Nisan'ı kimse bizim kadar uzun süre kutlamamıştır.3 gündür aralıksız bayram kutlaması yapıyoruz.Nerede bir bayram,şenlik lafı duysak hop oradayız.Aktivitenin,eğlencenin gözüne vuran küçük insan ise 4 yıllık hayatında ilk kez yorgunluktan olsa gerek bu gece 20:00 de sızdı.Ben ise ağrıyan, sızım sızım sızlayan eklemlerimin yat çağrısına kulak tıkayıp Shammeless keyfi yapıyorum;)
İşte kuzunun 23 nisan çıkarması

Biz bunu da sevdik....

2011-04-21T10:00:00.000+03:00

Eğer Antalya'da yaşıyorsanız bu muhteşem oyunu kaçırmayın derim.Çokk uzun süredir bu kadar başarılı ve eğlenceli bir oyun seyretmemiştik.

Scooter dedikleri iki teker...

2011-04-19T15:45:00.001+03:00

Koca kişisiyle aramız limoni.Sebep mi?....scooter evet gülmeyin yahu cidden scooter.
Kızını pamuklara sarıp sarmalamaya, elinde olsa biblo gibi vitrine yerleştirmeye niyetli koca kişisi Talişe scooter aldım diye dün fena halde celallendi.
Aslında konuya daha vakıf olmanız için hikayenin bir de başını anlatmam lazım.Her şey Taliş iki yaşındayken başladı.Çocuk kanallarının birinde çıkan scooter reklamını gören minik cüce henüz totosunda ki beze bakmadan bir scooter türküsü tutturdu en acıklısından.Yatıyoruz scooter, kalkıyoruz scooter.Bu hale daha fazla yüreği dayanmayan görgüsüz anne en afillisinden bir scooter alıp eve geldi.Yetmezmiş gibi iki yaşına yeni basmış çocuğunu da üstüne bindirip halıları topladığı koridorda kay kay biner gibi ittitmeye başladı.Ardından anımsadığı ilk görüntü ise havada uçan ve koridorda yere kapaklanan kızı oldu.Kapaklanırken kafasını kapıya vurması ise işin bonusu olmuştu.
İşin daha fenası koca kişisi nöbetçiydi .Gözünün önünde yavaş yavaş devasalaşan göz kapağı ise neredeyse kuzusunun gözünü kapatacak hale gelmişti.Hemen hastanede aldılar soluğu. Röntgenler, tomolar, tetkikler neyse ki sonuçlar iyiydi.Henüz hiç bir şeyden haberi olmayan kocayı, hastanede ki arkadaşlarından önce davranıp, haberi ilk ağızdan duyması için aradı..
-Aşkımm sana bir şey söyliyeceğim ama korkma tamam mı?
-Hııı..... ne, ne olduuu.
- Canım yok önemli bir şey değil. Talya düştü.Bende önlem olsun diye hastaneye getirdim.İyiyiz ama merak etme
-Nasıl düştü,nerede düştü.Allah aşkına Gülay ben yokken başınızı bir kere belaya sokmayın yaa
-Yaa aşkım ne belası çocuk bu düşe kalka büyür alla allaaa
Evde ilk işim suç delillerini ortadan kaldırmak oldu.Scooterı Talişin gardırobundaki en ücra köşeye sakladım.Yaklaşık yüz kere Talişi tembihledim
-Annecim scooter yok tamam mı? koridorda düştük tamam mı Talya?
-Tamam anne....
Sabah olmuş koca kişisi eve gelmişti.İçeri girer girmez koşar adım Talişin odasında aldı soluğu.Talya'nın yüzünü gördüğü an suratı abartısız kireç gibi olmuştu.Talya daha bir merhaba bile demeden;
-Baba biliyomusun hepsi annemin suçu, bana skutur aldı ondan düştüm!
-Gülayyyyyyyyy
-Aşkım ama satıcı dedi ki 2 yaş içinmiş vallahi zaten geri vereceğim ya ben böyle olsun istermiyimm.....

Aradan kocaman iki yıl geçti o gün bugündür bizim evde söylenmesi sakıncalı kelimeler arasında yerini aldı scooter.Ta ki bir kaç hafta önceye kadar.Parkta arkadaşının scooterına binen cüce başladı yine scooter türküsüne.Dün ise" 1 hafta sana oyuncak yok Talya" kararını veren ben değilmişim gibi,o scooter alınırsa evde küçük bir savaş çıkacağını bilmiyormuşum gibi gidip o çok istediği scooterı aldım.Aldım almasına da koca kişisine ne diyeceğim.En sevimli halimle" aşkımmm bak ne aldım" desem o scooterla evde beni kovalaması kuvvetli ihtimal.Bende attım topu Talyaya.Peki sonuç değişti mi?Nerdeeee yine kabak patladı benim başıma.
Hani 1 hafta bir şey alınmayacatı, bir kere de aldığın kararın arkasında durdan başladık Bu çocuk düşüp kafasını yararsa sen görürsünden çıktık.
Neyse ki ikimizde kavga ettikten yarım saat sonra niye kavga ettiğini unutacak kadar balık hafızalıyız.Şimdi nerede mi koca kişisi? Parkta Talişi scooter bindirmeye götürdü:)Taliş ise parkta, kaskla scooter binen tek çocuk olarak arzı endam ediyor:))

Biz bunu sevdik..

2011-04-17T19:35:00.000+03:00

Siz nasıl uyuyorsunuz?

2011-04-15T15:52:00.001+03:00

Aslında hikayemiz tamda olması gerektiği gibi başlamıştı.Doğduğu günden beri önce bizim odada kendi yatağında 10 aylık olunca da kendi odasında uyuyordu.Uyuyordu derken kafanızda gece yatan sabah kalkan bir çocuk canlanmasın bildiğiniz tilki uykusu.Gecede kaç kere kalktığımızı anımsamıyorum bile.İlk aylar kolik faciası yaşadığımızdan uyku düzeni oturtmak gibi fani işler çok da umurumuzda değildi.Tek isteğimiz ağlatmadan,ağlamadan durmasıydı.4 aydan sonra kolik bitmiş uykusuzluk kalmıştı yadigar.
Ama inatla yanımıza almıyor,ayakta kucakta sallamıyor uyuması için sabırla bekliyordum.Ferber yöntemini uygulamaya karar verdiğimizde ise kuzu neredeyse 6 aylık olmuştu bile.İlk denemede soluksuz kalana kadar ağladı.Bebek telsizini kapattığım yetmiyor gibi kulaklarımı bile kapatmıştım. Taki ağlamaktan kusana kadar.Yavrumu o halde gördüğümde ise uyumazsa uyumasın yemişim ferberini deyip o defteri bir daha hiç açılmamak üzere kapattım.
Artık Talişin uyku düzenine hepimiz alışmıştık.Biliyorduk ki Talya uyumayı sevmiyor zorlamamaya karar verdik bu karar ikimize de iyi geldi.Ben fırsat buldukça uyuyor gece süren uzun mesai için güç toplamaya çalışıyordum.
10 Aylık olduğunda ise odasında uyumaya başladı Taliş.Yatağımızın odamızın sadece bize ait olduğu o mesut günler çok da uzun sürmedi ne yazık ki.1,5 yaş civarında yatağında ki korkulukları çıkarmamızla beraber bizim fındık faresi gecenin ilerleyen saatlerinde sessizce odamıza geliyor, yatağımıza tırmanarak sabahlara kadar deliksiz uyuyordu.Yaptığımız İstanbul seyahatlerinde aynı yatakta uyumamız bu durumu daha da pekiştirdi.
Mutlu mesut sabahlara kadar uyuduğunu görünce tek başına uyumaya hazır değil kararını verip çok da müdahil olmadık bu uyku seramonisine.

Kör topal, kah kendi yatağında, kah bizim yatakta bu günlere geldik.Artık 4 yaşına gelen kuzunun hala bizimle yattığını söylememe bilmem gerek var mı?.Kendi yatağında uykuya dalsa bile gece 3 civarında bebekliğinde ki gibi sessizce yatağa sıvışıveriyor cüce.Ardından başlıyor yatakta bir savaş, yorgan ani bir manevrayla üstümüzden ayak ucuna itiliyor.Ayağı kaşınıyor,susuyor,çişi geliyor,kitap okutmak istiyor,korkunç ürya lar görüyor.Ben topu babasına atıp onun yatağına geçiyorum.ama bu bile durdurmuyor cüceyi hop bu sefer kendi yatağında totomun dibinde bitiveriyor.Sabaha kadar evin tüm yataklarını kanepelerini geziyoruz maaile.
Bununla ilgili okuduklarım ise beni şok ediyor.Kimileri anne baba yanında uyuyan çocukların kendilerine güvensiz,psikolojik sorunları olan bireyler olacağına neredeyse emin bir şekilde aman haa diyerek parmak sallıyor.Diğer grup ise henüz yalnız uyumaya hazır olmadıklarını anne baba yanında uyumalarının tam tersine çocuğa güven verdiğinden dem vuruyor.
Ben ise aldığım ve uygulayamadığım kararlar arasına" Talişi kendi yatağında uyutmaya çalış" maddesini de ekliyorum.Ama merak etmeden de duramıyorum acaba kaç yaşına kadar yatacak yanımızda?

Nisan yağmurları

2011-04-06T00:55:00.000+03:00

Nisan yağmurları yağıyor buralara,ardından yalancı bir güneş.Güneş bulutların arasından sıyrılınca pembeli kız hadi diyor kalk gidelim.Sokak,kuşlar,ağaçlar bizi bekler

.Gidiyoruz her gördüğümüz su birikintisinin üstünde zıplayarak.Ardından atıveriyor o küçük gövdesini kumlara ve başlıyor hayal kurmaya.....

Kuşlar ne güzel,deniz nasıl mavi,ağaçlar nasıl da heybetli.Ve sen nasıl da güzelsin be çocuk.

2 RESİM ARASINDA Kİ 7 FARK

2011-03-22T13:21:00.002+02:00

Ben öyle istikrarlı,aldığı tüm kararları uygulayabilen,kuralları ve keskin çizgileri olan annelerden olmadım,olamadım.Olmayı istedim mi?Hem de nasıl.Çocuklarını el kadarken ayrı odalarda uyutmayı başaran,uyuturken asla ve katta sallamayan,bilmem kaç yaşına kadar televizyon seyrettirmeyen,sağlıklı besleyen ,şeker yerine pekmezle tatlandırılmış kekleri ile kar kış demeyip gittikleri parkta çocuk besleyen annelerin hastasıyım.
Bizde ise benim bu hiç bir işte istikrar sağlayamama halim yüzünden, alınan tüm kararların yürürlük süresi maksimum 1 hafta sürdü.Bebek sallanmayacak kararı mı alındı. 1 hafta ancak direnebildim.Saatle mi uyutulacak.O hafta kesin dışarı çıkıldı veya birileri geldi. Hopp bizim aynı saatte uyutma kararı rafa kalktı.Benim bu karar alıp uygulayamama halimi Ali bile o kadar kanıksadı ki ,bundan sonra ...... yapılmayacak dediğimde tartışma gereği bile duymadan hemen kabul eder oldu.Nasıl olsa aldığım bu kararı uygulayamayacaktım ee o zaman ne gerek vardı ki tartışmaya.
Keskin çizgilerimin olduğu yegane şey yedikleri oldu bu zamana kadar.Olabildiğince dikkatli olmaya çalışıyordum.Doğduğu günden beri maksimum iştahla ve geline bilinen en üst kiloyla büyüyen bir çocuk için yeme demenin ne kadar zor olduğunu anlatamam.Jan janlı paketlerde satılan her şey bizim için tü kaka.Market alışverişinde Talya ile birlikteysek almasına izin verilen bir tane çikolatayı milli servet taşır gibi taşıyışı ise görülmeye değer.O kadar mutlu oluyor ki marketteki reyon görevlisinden kasada ki kasiyere kadar çikolatasını gösterip duruyor kuzum.
Bir kaç gün önce olağan park ziyaretinin ardından alış veriş için marketin yolunu tuttuk.Talişin elinde çikolatası hoplaya zıplaya kasaya geldik.Önümüzde Taliş yaşlarında bir oğlan çocuğu ile annesi de aldıklarını kasadan geçiriyor.O kocaman market arabası ağzına kadar abur cubur dolu. Gözlerim yuvalarından fırlayacak kadar şok geçirmiş haldeyim.Abartısız Talya'nın 5 yılda yiyebileceğinden daha fazla abur cubur var arabada.Benim fark ettiğim bu anormalliği Talya'nın fark etmemesi tabi ki imkansız.Talya hipnotize olmuş gibi sadece alınanlara bakıyor.Ardından elinde ki çikolataya gözü takıldı.Bir anda elindeki çikolatanın nasıl küçücük kaldığını ve anlamsızlaştığını fark ettim.
Bana doğru dönerek,
- anne bunlar zararlı değil mi niye onlar bunlardan almış.
Hadi bakalım Gülay, önde hatun kişi bizi dinlerken cevap ver bakalım ne diyeceksin.
-Eee şey Talya'cığım .....sonra konuşalım olur mu?
-ama sen bana bunlardan hiç almıyorsun bende .... istiyorum
-Tamam Talyacım sonra alalım olur mu?
-Hayır şimdi istiyorummmmmmm!!!!
O sırada gözüm marketin camından yansıyan görüntümüze takıldı.Elimizde tam buğday ekmeğimiz ve sağlıklı yiyeceklerimizle tostos ana kız ve abur cubur ve kalori bombalarıyla mankenlere taş çıkaran ana-oğul.......

Bu işte bir yanlış var ama ne? O gün bu gündür düşünüp duruyorum.Cidden yanlış kimde yahu....

BİR BEN MİYİM PERİŞAN...

2011-03-17T13:33:00.001+02:00

Sen misin yalancı bahara kanıp kendini temizliğe vuran.Tansiyon yerlerde hatta öylesine yerlerde ki şu koca cüsseyi bile yere yapıştırdı.Uykuda bile insanın başımı döner yahu.Benim dönüyor.Esasen her daim düşüktür tansiyonum 100-60 civarında gezer durur.Bu sefer nasıl salladıysa artçıları hala devam ediyor 80-45i gördüm.Eee doğal olarak fena sarstı beni.Hayır öyle nazenin bir hatun da değilim amma bu koca cüssemin altında minnak bir kız çocuğu varmış demek.Tuzlu ayran içmekten bulanan midemi,her dem iyi olan kafamı saymazsak daha iyi gibiyim.
Koca kişisinin hastaneye gidelim baskılarını geri püskürtüp Talya'yla beraber evden kovaladım.Giderken "ayaklarını yüksek bir yastığa daya, yat" diye milyon kere uyaran kocaya inat, kahvemi alıp pcnin karşısına koyuldum.Yetmedi birde sigara yaktım.Kafam olmuş bir milyon kim takar;)

***Portakallı evimizin arka terasasından bahçemiz.

ERKEN GELEN ERGENLİK

2011-03-16T17:24:00.001+02:00

Yazmayalı ne çok zaman olmuş.Esasen yazacak çok farklı bir şeyimde yok.Baharın gelişiyle depreşen sağı solu temizleme,çekmece içlerini düzeltme,katlama,ütüleme sonrada güzide bir sanat eseri seyreder gibi elimde kahve ile şaheserimi seyretme hallerindeyim.

Talya ise erken girdiği ergenliğiyle saç baş yoldurtmakla meşgul.Her geçen gün dahada mı zorluyor yoksa ben mi daha tahammülsüzüm bilmiyorum.Nasıl memnuniyetsiz,nasıl huysuz. Bir bakıyorsun tam bir şirinlik muskası, bir bakıyorsun kabusun diğer adı."Sana ne"ler,kapıları çarpmalar,sebepsiz zırlamalar,gereksiz inatlaşmaları ile tam bir junior ergen.Mesela bu sabah akan burnunu mendil yerine koluna silebilmek için yarım saat benimle savaştı.Neymiş mendile silince burnunda bir şey kalıyormuş pehhhh....

Eskiden bu gibi kriz hallerini çok iyi idare edebiliyorken şu an 4 yaşında bir çocukla sanki yaşıtım gibi çatır çatır kavga ediyorum ki en çok da bu canımı sıkıyor.Kendime ve her an coşmaya hazır sinirime sahip çıkmalı ama nasıl?

YERYÜZÜ AŞKIN YÜZÜ OLUNCAYA DEK!!!

2011-03-09T11:34:00.003+02:00

Bir çocuğun,kendi çocuğumun gözlerinde ki mutluluk bile içimde ki yangını,öfkeyi,kızgınlığı azaltmıyor.Mina'yı düşünürken yakalıyorum kendimi.Ağız dolusu sövüyorum "O"nu babasız bırakanlara.Ardından.Ahmet Şık'ın mektubunu okuyorum, boğazımda koca bir yumruk.Fadime teyzenin,Emine ananın,Arat'ın Ahmet'e yazdıkları mektupları okuyorum Yoruluyorum,kızıyorum,ağlıyorum,lanet ediyorum.Gidelim buralardan diyorum Ali'ye dayanamıyorum gidelim.Oysa biliyorum ki gidemem,nereye gidersem gideyim, peşimi bırakmaz bu topraklara duyduğum hasret....
Ah be çocuğum, güzel gülüşlüm nasıl bir dünya bırakıyoruz sana...arkadaşlarına.Bunu düşündükçe en çok da kendime kızıyorum.Böyle eli kolu bağlı oluşuma kızıyorum.
Bir şiir dolanıyor ardından dilimin ucuna......

Bitmedi daha sürüyor ve sürecek o kavga
belki yenik,belki yorgun,belki yaralı
Bitmedi daha sürüyor ve sürecek o kavga
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

***Adnan Yücel

KABUS BİTTİ

2011-03-04T17:43:00.001+02:00

"Üreme olmamıştır"

BİTTİ.....derin bir ohhh çekiyoruz ailecek.Sonunda, şu malum lanet bakteriyi hayatımızdan,vücudumuzdan çıkardık.Sonsuza kadar adını duymak dahi istemiyorum.Kuzu sağlıklı,keyfi yerinde.....ben mi? Üzerimden sanki tır geçmiş gibi yorgun ama HUZURLU.....

ŞŞŞT ÇEK ELLERİNİ BLOGUMUN ÜZERİNDEN

2011-03-02T00:32:00.001+02:00

Evinden sokağa atılmış da komşunun evine sığınmış gibi hissediyorum şu an.

BLOGUMA DOKUNMAAAA

2011-03-01T11:12:00.001+02:00

Benim için en özel alanlardan birine böyle hoyratça,böyle umarsızca elini kolunu sallayarak giremezsin. Benim erişim hakkımı küçük ticari kaygılarınla engelleyemezsin.Hey sen, sakın bloguma dokunma.....

http://uzaylianne.wordpress.com/
Henüz kapatılmadı blogum ama bunca yıllık emeğimin sanal bir çöplüğe atılmasını engellemek için bir koşu wordpressin kollarına sığındım.Blogunuzu wordpresse aktarmak içinse yetenek sizin bloguna göz atmanız yeterli.

BİR GARİP AŞI HİKAYESİ

2011-02-28T16:17:00.003+02:00

Talya'nın son dönemde ki makus kaderi oldu enjeksiyonlar.Tam derin bir soluk almışken, kuzeninin bir anda döküntülerinin başlamasıyla kabus geri döndü Oysa keyifli bir hafta sonu yemeği için yan yana gelmiştik.Özgür biraz keyifsizdi, arada yanımıza gelip benim ateşim mi var? diye soruyor, tüm aile meclisi tarafından ellenerek yok yok gayet iyisin yanıtını alıyordu.Biraz sonra kıpkırmızı döküntülerle odaya girdi yavrucak "ben kızamık oldum galiba"!!!!Nasıl yaa.....evet evet çocuğun vücudu basbayağı kıpkırmızı döküntülerle doluydu.Hem sağlık bakanlığı da salgın olabilir dememiş miydi?Ali yok yahu panik yapmayın kızamık olmayabilir daha belli olmaz dese de biz teşhisi koyduk bile.Yok şekerim kızamık bu:)
İçim içimi yiyordu.Ya Talya'ya da bulaştıysa....saatlerce aynı odayı paylaştılar,aynı havayı soludular,öpüştüler,koklaştılar....off offff
Ali ısrarla ya panik yapma su çiçeği olabilir daha döküntüler tam oluşmadı bekle dese de soluğu Aile Sağlığı Merkezinde aldım.Yazık kocam da huyumu bildiği için benimle savaşmayı bırakmış"Ne halin varsa gör "modunda ."Bulaşı riski var 72 saat içinde aşıyı olmalıyız" diyerek ikinci doz KKK aşımızı olduk
Aşıdan sonra elimizde dondurmalarımız evin yolunu tutmuştuk ki telefonum çaldı.
-Hastaneden geldik Gülaycığım,Özgür suçiçeği geçiriyormuş....
-Su çiçeği mi!!!!!!!!!nasıl yaaaaa hani kızamıktı...............
-Efendimmmm
-Haa yok çok sevindim geçmiş olsun.Hani kızamığa benziyordu da ben oradan şeyettim( ömrümde kaç tane kızamık vakaası gördüysem)
Şimdi ben sana demiştimlerle,benim hekimliğimi sınamalarla,sen annesiysen ben babasıyımlarla uğraşmak için yeğenini görmeye giden Ali'yi bekliyorum.Bitmez bu gece bitmezzz.

ZOR GÜNLER

2011-02-25T10:11:00.002+02:00

Bir haftalık kabus bitti.Her yeni günü bir önce ki gününden daha zor geçen,ajitenin sınırlarını zorladığımız 6 koca günlük iğne maceramız BİTTİ.
Öylesine zordu ki,öyle insanın içini acıtıyordu ki.Kuş gibi çırpınan kızımı ikna etmek,Onun,iğneden bizi vazgeçirebilmek için yalvarışlarını dinlemek.Gözyaşları sicim gibi akarken,soğukkanlılığımızı korumaya çalışmak.Öylesine zordu ki....
Çoğunlukla iğnelerini Ali yaptı,Ali'nin nöbetçi olduğu günler hemşire ablaları.Kızı en ufak ateşlense bile eli ayağı birbirine dolaşan bir baba için,enjeksiyon yapmak ne zormuş.İlk günler Talya ağladı, Ali göz yaşlarını sakladı..Ben mi?Ağlamadım, mideme giren sancılara rağmen ağlamadım.Küçük sürprizler hazırladım her sabah ve her akşam.Sustum... Susabileceğim,dayanabileceğim o son noktaya kadar sustum.Ta ki iğne olmamak için sinir krizleri geçiren, ağlayan, yalvaran kızımın gözlerinde ki çaresizliği görene kadar....
Ama işte bitti.Dün son iğnesini olan kuzuyla beraber evde bir parti verdik.Onun sağlığı şerefine kaldırdık bira ve meyve suyu kolu kadehlerimizi.
Şimdi kulağı için hazırlanan antibiyotikli solüsyonun bitmesini bekliyoruz.Günde 3 sefer kulağını yıkadığımız ilacımız da bitince,tekrar yapılacak teste göre derin bir nefes alacak,tekrar yaşamamayı dilediğimiz ,kötü bir anı olarak anımsayacağız bugünleri.
Şimdi tek yapabildiğimiz şey beklemek ve en güzelini ümit etmek....

***Kandinsky nin bu resminin kötü bir reprodüksiyonu vardı hastanenin enjeksiyon odasında.Her odaya girişimizde Talya'nın dikkatini dağıtmak için, anlamayacağını bile bile resimle ilgili bir şeyler anlatıyordum bıkmadan, usanmadan.Kandinsky kimdir,soyut resim nedir:)

İğneler bittiğinde soyut resim nedir? diye soran babasına; "Anlatmak istediğimizi farklı şekilde anlatarak resim yaparız ya işte bu soyut resimdir"diyecek kadar,resim bilgisine sahip oldu kuzucuk:)

MİM

2011-02-24T10:02:00.000+02:00

Sevgili Ayla'dan gelen,ancak Talişin sıkıntıları nedeniyle bir türlü fırsat bulamadığım mimi gecikmelide olsa cevaplamaya çalışayım.

Gün içinde,eğer gerçekleşirse şok geçireceğin şey ne?
Ben kolay şaşıran bir insan değilimdir.Bence her şey,her an başımıza gelebilir.İhtiyatlı olmakta fayda var:)
Ancak doğaüstü,ekstrem bir olay olursa şaşırırım sanırım.

Gördüğün zaman,eğer almazsam uyuyamam dediğin şey?
Şimdiye kadar hiç böyle bir durum yaşamadım.

Uğruna diyetini bir kalemde bozduğun şey nedir?
Hamur işi,özellikle tuzlular.İyi yapılmış bir su böreğine asla hayır diyemem mesela.

Uğurun var mı ,uğurun?
Yok.

Kendine en yakıştırdığın renk?
Beyaz ve siyah.

En sevdiğin takın?
Ali'nin evlilik yıl dönümümüz de aldığı yüzük.

Takıntın?
Hay allah böyle düşününce sanki hiç yokmuş gibi geliyor.Ya da o kadar kanıksamışım ki takıntılarımı benim için normalleşmiş de olabilir.Ama bariz, hayatımı etkileyen bir takıntım yok......galiba:)

Bavulun çoktan hazır, gitmek istediğin ülke,şehir?
Prag.

Ben bu şarkıyı duyunca şakırım?
Dönem dönem değişkenlik gösteriyor aslında,Son günlerde Talya ile birlikte şakıdığımız şarkı,Duman-Senden daha güzel.Benim tek başıma şakıdığım şarkı ise Yeni türkü-Fırtına....

Solunda ne var?
Koltuk.

Ayla'cığım çok teşekkürler...

ANADOLU'NUN İSYANI

2011-02-23T19:56:00.000+02:00

Anadolu'nun İsyanı from Anadoluyu Vermeyecegiz on Vimeo.

Duymadım, görmedim, bilmiyorum diyenler için Anadolu’daki dere ve doğa katliamı belgelendi…
Enerji ve kalkınma politikalarının doğa ve akarsular üzerindeki olumsuz etkisini ve halkın bu yatırımlara karşı tepkisini gözler önüne seren ‘Anadolu’nun İsyanı’ adlı film rekora gidiyor.

Herhangi bir kar amacı güdülmeden konuya duyarlı insanların gönülden destekleriyle tamamlanan film, HES’lere karşı Anadolu’da verilen mücadeleyi bizzat onların ağzından anlatıyor.

Hidroelektrik santrallerin (HES) doğa ve kırsalda yaşayan insanlar üzerindeki olumsuz etkilerini ve HES yatırımlarına karşı verilen mücadeleleri anlatan ‘Anadolu’nun İsyanı’ adlı kısa film gönüllü desteklerle ve kolektif bir çalışma sonucu ortaya çıkarıldı.

Anadolu’nun dört bir yanında devam eden HES çalışmalarının yıkıcı etkisine dikkat çeken film Akdeniz’den Karadeniz’e, Doğu Anadolu’dan Ege’ye kadar 20 bin kilometre yol kat edilerek çekildi.

İnternet üzerinden indirilebilen, çoğaltılmasına ve dağıtılmasına, festival ve toplu gösterimler için özel izin alınmasına, kullanılmasına herhangi bir kısıtlama konulmayan film, Anadolu derelerinin özgür akması için mücadele edenlere adandı.

Üç gün içerisinde 50 bine yakın izleyiciye ulaşan filme dileyen herkes sosyal paylaşım sitelerinden,

anadolunehirleri.org/tr.html,
anadoluyuvermeyecegiz.net
vimeo.com/vermeyoz/film adreslerinden ulaşabiliyor.

Filmin en kısa sürede 7 dilde çevirisi bekleniyor ayrıca, önümüzdeki aylarda filmin uzun metrajlı halinin de yayınlanması söz konusu.

Filmle ilgili yapılan açıklamada, şunlar söylendi:
“Bizlerin doymak bilmeyen tüketim alışkanları ve ihtiyaçlarının doğa üzerindeki yıkıcı etkisi her geçen gün biraz daha artıyor. Hiç haberimiz olmasa da, umursamazsak da, gitmesek de, görmesek de bizim bu yaşam biçimimizin bedelini birtakım canlılar, insanlar ödüyor. Bu film; bir yandan Anadolu nehirleri ve doğası için verilen mücadeleleri anlatırken, bir yandan da şehirlerde hiçbir sorun yokmuş gibi yaşamaya devam eden insanlara ayna tutmak ve bu soruna ortak etmek için hazırlandı. Unutmamız gerekiyor ki, bu ateş sadece düştüğü yeri değil tüm canlı yaşamını yakacak. Bu gerçeğin fakına varanlar Nisan ayında tüm Anadolu’dan Ankara’ya doğru yürümeye başlayacak. Bu yürüyüşe katılmak ve destek vermek hepimizin yaşama karşı ortak sorumluluğudur.

Filmin indirilmesi, çoğaltılması ve dağıtılmasında hiç bir sakınca yoktur.

Anadolu'nun tüm canlılarına armağan olsun..''

HİJYEN CANAVARI

2011-02-19T16:56:00.000+02:00

Lohusalığımdan beri içimde uyuttuğum canavar uyandı.Ali'nin nöbette olmasını fırsat bilip kendimi mikroplarla savaşa adadım.Sanki Talya bu bakteriyi evden kaptı.Ama yok ölsün mikroplar diyerek psikoya bağladım bir kere ne dersen de, ne dersem diyeyim basit bir kaç temizlik kazası ve zehirlenmesi yaşamadan bu canavarı durdurmamın mümkünü yok.

Operasyon ilk olağan şüpheli olan kum eşyalarının dezenfekte süreci ile başladı.Az uz da değilmiş lanet şeyler 3 takım kova seti,kamyon,kepçe,el arabası,kalıplar..vs çamaşır sulu küvette 1 saat bekletilip ardından fırça ile renkleri solana dek fırçalanarak dezenfekte edildi.Ve derin bir soluk alındı.

Bir sonraki adımda peluş hayvancıkları gözüme kestirdim.Artık kaçarı yoktu,bana sevimli sevimli bakmaları bile çamaşır makinasında,elyafları dışarı çıkana kadar yıkanmalarına engel olamadı.

Ardından tüm evi anneanne usulü dizler üstünde bol çamaşır suyuyla silerek,yatana kadar mikroplu olduğunu sandığım her yeri temizleyerek , operasyonunun ikinci ayağını da,deterjan ve çamaşır suyundan tahriş olmuş eller ve tutmayan bir bel zayiatı ile tamamladım.

İçimde ki canavar uyanmıştı bir kere,en yakın markete sürünerek gidip bilumum el dezenfektanı,hijyen zamazingosu,hatta abartıp hijyenik el sabunu da,Taliş büyüyünce yükü azalan emektarım kol çantama konuşlandırıldı.

Akşam yemeğinde ise iyice kayışları sıyırmış olduğumdan Talya'nın en sevdiği çorba olan mercimek çorbasının içine,enginar,havuç ve brokoli katarak,tehdit,şantaj,rüşvet ve tüm bildiğim üç kağıtlıkları ardarda sıralayarak çorba içirildi.Maksat bağışıklığı artsın.Hayatı boyunca bir daha mercimek çorbası görmek bile istemeyecek korkarım.

Ameliyathane hijyeni sağladığım evden dışarı çıkması kuzucuk diye balkona çadırını,salıncağını,oyuncaklarını taşıyarak küçük bir oyun parkı bile kurdum ya pes bana.

BAKTERİ

2011-02-18T00:16:00.001+02:00

Basit bir kulak akıntısından başka bir şikayetimiz yokken nereden çıktı şimdi bu adı bile bir paragraf uzunluğunda olan bakteri.....
Durgun su ve topraktan bulaştığını söylüyorlar.Her çocuk kadar toprakla,kumla oynadı ki Talya.Durgun su dersen,
mikrop kapacak korkusuyla neredeyse hiç sokmadık ki havuza.
Peki tedavisi için tamı tamına 12 adet antibiyotik iğne verdiğini söylemiş miydim?Fazlaca direngen çıktı bizim sevimsiz bakteri...
Ali elinde tahlil sonuçları hekim arkadaşlarının fikrini almakla , ben ise ağlamaklı mikrobiyolog arkadaşımızı aramakla meşgulüz hastaneden çıktığımızdan beri....
Offf cidden nereden çıktı şu lanet bakteri.....

ZIMPARA HARFLER (Sandpaper letters)

2011-02-13T23:16:00.000+02:00

Harflerin boyutlarında bir standart tutturamasam da,renkli kalın karton bulamasam da,Talya ilkokula başlamadan bitirebildim ya şu zımpara harfleri aferin bana:)

SADECE KENDİM İÇİN

2011-02-08T14:13:00.003+02:00

En son gittiğim film neydi diye düşündüm geçenlerde.Karmakarışığa gitmişim en son.Peki ondan önce,Winx clup ,Sammy nin maceraları,ondan da önce Tinkerbell....
Peki en son gittğim tiyatro oyunu Pinokyo,bir önce ki Keloğlan...
En son gittğim opera neydi....Heidi....
Ne kadar uzun zaman olmuş sadece kendimi düşünerek,sırf kendi mutluluğum için bir şeyler yapmayalı.Talya oynasın diye parka,Talya temiz hava alsın diye sahile,Talya eğlensin diye tiyatro,sinema, ee iyi de beni kim eğlendirecek yahu.

İlk adımı Talişi babasına bırakıp kitabımı kahvemi yüklenip sahile giderek attım.İlk defa yukarıda ki cafeler yerine kumlara oturdum ıslak olmasına aldırmadan.Tepemde muhteşem bir güneş,elimde bir milyonuncu kez başladığım 20 sayfasına gelmeden bıraktığım kitabım,toprak,güneş ve ben bahtiyarım.
Sakin,kaygısız oturdum saatlerce....
Ertesi gün ise sadece kendimi mutlu etmek için 3 hatun sinemaya gitmeye karar verdik.Benim izlemek istediğim film henüz o sinemada vizyona girmediğinden başka bir filme girmek zorunda kaldık.Yaramaz liseli kızlar gibi film boyunca kıkırdayıp durduk.Film kötü,Mehmetim Günsurum çok yakışıklı ve biz pek eğlenceliydik.
Yine telaşsız,kaygısız salınarak eve döndüm.
Evde ise uyku hazırlığında ki kızım kocaman sarılarak karşıladı beni.Sıkılmadan,söylenmeden 4 kitabı arka arkaya okudum kuzuma.Savaş alanından farksız evimi şarkılar mırıldanarak topladım.Aylardır krem bile sürmediğim yüzüme bakım maskemi bile sürdüm üşenmeden.
Ne güzel şeymiş insanın kendini sevmesi, anımsadım.....

KISA BONCUK MERDİVENİ VE RAKAMLAR

2011-01-31T12:57:00.000+02:00

Toplama işleminin mantığını kavraması,artı,eşittir gibi matematik sembollerinin anlamını öğrenmesi açsından oldukça yararlı bir çalışma oldu.

Rakamları yazmayı öğrenirken ilk basamağımız kuma- burada irmiğe:) yazma çalışması.

Ardından noktaları birleştirerek rakamları yazmaya çalışmak.

GAZLI BEBEĞE İLAÇ

2011-01-27T11:41:00.002+02:00

Talya kolikli ve gazlı bir bebekti.Neler denemedim ki o kolik krizlerinde acı elma yağları,masajlar,evde ki bilumum ses çıkaran elektrikli eşyalar(saç kurutma makinası,çamaşır makinasının sıkma programı,davlumbaz)termal su torbaları....ama hiç biri nihai bir çözüm olmamıştı.Doktorumuz gazı için çok zor durumda kalır isek Zinco adlı damlayı kullanmamızı salık vermişti. Mini minicik bir bebeğe bitkisel kökenli bile olsa ilaç vermek fikri beni iğreti ettiği için uzun süre kullanmamakta direndim.O süreçte bebeği olan anneler mucizevi bir ilaçtan bahsedip duruyorlardı.Öylesine etkiliydi ki en korkunç gaz sancılarını bile şıp diye kestiği söyleniyordu.Doktoruma içten içe kızıyordum madem böyle bir ilaç vardı neden bize bu ilaçtan hiç bahsetmemişti ki.Hemen doktorumuzu aradım.Aman doktor derdime bir çare diyerek.Talya'nın genel durumundan bahsettikten sonra ilacı sordum.Bu ilacın Türkiye'de ruhsatlı olarak satılmadığını,güvenilirliği konusunda ise bilgi sahibi olmadığı için önermeyeceğini söyledi.En fazla 3 ay bu sıkıntıyı çekeceğimi minik kızımın dış dünyaya adapte olma sürecinde yapacağım en doğru şeyin onu sevmek ve sakinleştirmek için ona dokunmak,ninniler söylemek olduğunu söylemişti.
Öyle de oldu.Her ağladığında,her kriz anında kucağıma alıp ninniler söyledim minik bebeğime.Bol bol emzirdim.Büyüdükçe ağrıları,ağlama krizleri geride kaldı.
Tüm bunları neden mi anlatıyorum? Bugün gazetede okuduğum bir haber yüzünden.Bahsi geçen o mucizevi ilacın ruhsatsız olarak satıldığını anadolunun küçük bir ilinde ki herhangi bir çocuk hekimi bilirken bunun sanki yeni olmuş bir olay gibi algılanması ve aşağı yukarı her çocuk hekiminin çok rahat bir şekilde bu ilacı reçetelendirmesi beni şaşırtan.
Haberin tamamını okumak isteyenlere linki burada

KISA KISA

2011-01-25T19:23:00.000+02:00

Buralardayız aslında, ama elim klavyenin tuşlarına gitmiyor bir türlü.Hafta sonu Ali geldi fena halde grip olmuş.Gören duyan açık kalp ameliyatı olmuş sanır.Bir naz,bir kapris.72 saat uyuma becerisini göstermesi ise ayrıca takdire şayan.

Deliler gibi Fringe seyrediyorum son günlerde.Bu Abrams amcam yaktı yine beni.Bilgisayara televizyon muamelesi yapar oldum sayesinde.Güya kendime bilgisayar konusunda kota koymuştum.Resmen koltuğa yapışmış haldeyim.Günde 3 bölümden fazlasını izlememek lazım yoksa mazallah benim gibi paranormal activitiy moduna geçersiniz.

.Günde 1 paketi zorladığımı farkettiğim andan beri sigarayı azaltmaya çalışıyorum.Kısmen başarılı oldum sayılır.Açılan iştahımdan ise hiç bahsetmeyeyim.Obez olup kalp krizinden ölmek mi?,sigaraya full devam edip kanserden ölmek mi? çelişkisini ise hala çözebilmiş değilim.Eskiden sigara stoğum azalırsa yoksunluk krizine girerdim.Şimdi ise çekirdek bitince.

Talya ise kendini prenses sanmaya başladı.Dışarıya çıkacaksak prenses tacını takmadan asla adımını atmaz oldu.Sokakta bu taçla fazlaca prim yaptığını keşfettiği andan beri ise herkese tebaasıymış gibi davranması ise tam seyirlik.En son mağazada ödeme için beklerken önde ki kadıncağıza
-Heyyy ben prensesim görmüyor musun.Sen prensese nasıl böyle kötü bakarsın söyle bakalım.Bu yüzden güzel bir cezayı hak ettin.
Diyerek asasıyla dürttü.Neyse ki mağazada ki tebaası beklediği ilgiyi gösterdi de kadıncağız Talya'nın elinden-dilinden kurtuldu.

Havalar bir kaç gündür yağmurlu.Yani tam bizlik.Yağmurlukları ve çizmeleri giyip, ana-kız fırsat buldukça yollara vuruyoruz kendimizi.Kah sahile,kah çayır çimene.İkimizi de sakinleştiriyor bu yürüyüşler.Hele de Talya'yı.Akşam 9:30 da uyumasını bu yürüyüşlere bağlasam mı acaba?

Şimdi içeriden bana seslenen prensesimin yanına doğru gideyim.Derken yanımda... bitti mi işin diye bacaklarıma yapışıyor.Haydi "kaydı yayınlaya" basayım da gideyim.Malum prensesleri kızdırmaya gelmez.;)

ÇORAPTAN OYUNCAK AT YAPIMI

2011-01-19T11:20:00.002+02:00

Bir kaç hafta önce yaptık bu sevimli atı.Yapımı inanılmaz kolay oldu.Tamamı evde bulunan artık malzemelerden oluşuyor.Ancak sizlerle paylaşmak için biraz bekledik.Çünkü fikir şahane bir bloga aitti ve ben blog adresini kaybetmiştim.Neyse ki kısa bir araştırmadan sonra adresi bulabildim.

Bu harika blogu incelemek ve sevimli atımızın yapım aşamalarını öğrenmek için buraya bir tık.

Bu da bizim küçük atımız.

BU HAFTA

2011-01-18T10:38:00.000+02:00

Bunu çok sevdik.

Buna çok güldük.

Bunu ise hiç unutmadık....

ARİSTO MANTIĞI

2011-01-17T18:36:00.001+02:00

Zaman:Kahvaltı bitimi.
Mekan;Kahvaltı masası.
-Talişşş bak bir sürprizim var. Sanaaa ekler aldım.
-Onun adı ek anne ekler değil
-Hayır kızım ekler ek nereden çıktı.
-Off anne, iki tane olsaydı ek-ler olurdu.Ama bak bu bir tane o yüzden adı ek.Şimdi anladın mı?
-!!!!!!!!

İNTERNETSİZ HAYAT,NE GÜZEL HAYAT

2011-01-17T11:50:00.001+02:00

Tüm bu karışıklık taşınmamız ile başladı.Faturalar için bankaya talimat vermeyi unutmuştuk.Ve 3 aydır ödenmeyen faturalar yüzünden internet bağlantımız şak diye kesildi.Önce kısa süreli bir şok haydaa nasıl olur yahu diye söylenme hali,bankayı arama,Ali yi arama ardından kabullenme ve hoş geldin internetsiz hayat...

4 gün boyunca bu kadar çok şeye vakit bulmama inanamıyorum.Aylardır toparlanamayan dolaplarımı mı toparlamadım,su ve deterjan yüzü görmeyen mutfak dolaplarımı mı silmedim.Bitmeyen örgümü bitirip elimde sürünen kitabımı da bitirince "yaşasın internetsiz hayat" naraları atmaya başladım.Bu sırada eve dönüş yapan koca kişisi süreklilik arz eden bir halde "hadi ne olur ödeyelim,bak bankada yapmam gereken ödemeler var,hem bensiz canın sıkılır oyalanırsın diye alttan alta baskı kurmaya çalışsa da 4 koca gün boyunca direndim(yaşasın internet direnişimiz)En son pazar gecesi elinde telefonla yakaladığım grev kırıcım,kocam faturaları yatırmış,pc başına kurulmuştu bile.Teknolojinin insanların hayatlarını ne kadar olumsuz etkilediklerine dair yaptığım kısa söylevden sonra,yaptığı hareketi tasvip etmediğimi belirten cık cık cık sesleri arasında salona döndüm.Döndüm dönmesine de bir yandan da içim içimi yiyor elime kahvemi alsam da çok değil şöyle yarım saat bakınsam ne çıkardı.Ama o kadar söylevden,koca kişisine sen bağımlısın suçlamalarından sonra kalk biraz da ben oturayım demek tükürdüğünü yalamak olurdu ki hayatta en son isteyeceğim şey koca kişisinin diline düşmekti.Sabrettim.....4 koca gün sabreden bir kaç saat mi sabredemeyecek ti pehhhh;)
Gece el ayak çekilmiş ev ahalisi kendini uykuya teslim etmişti.Şimdi baksam mı acaba?ya yakalanırsam?Yahu saçmalama kızım yat uyu,yok yok iki dakika bakıp çıkayım....yoksaaa yoksa asıl bağımlı ben mi oldum yaa gece saat 2 ve ben uyumamış bu saçmalıkları düşünüyorum.Bu iç sesler eşliğinde uykuya daldım.Sabah ise özlemişim seni eski dostum diyerek pc karşısına kuruldum.
"Yaşasın sınırsız erişim özgürlüğüm";)

SESSİZLİK

2011-01-13T01:02:00.000+02:00

Koca kişisinin bir ay kadar burada olmadığını,sadece hafta sonları gelebildiğini söylemiş miydim?Yine geçici görev neyse ki bu geçici görev hali de geçici.Bu gidişi eski gidişleri kadar koymadı bana ya da bana öyle geliyor.Taliş ile şahane bir düzen kurduk o kadar dolduruyor ki günlerimi bir bakmışım ki gün bitivermiş.Ama gece olup ta Taliş uyumaya başlayınca manasız bir sessizlik dolduruyor evi.Bu sessizliğe inat tv açık,pc açık mutfakta radyo açık.Sanki tüm bunlar "O" nun yokluğunu doldurabilir gibi...
"Yeter bilgisayar başında takıldığın" diye söylenen biri olmayınca bilgisayar karşısında vakit öldürmek,bulaşıkları makineye atmak,evi toparlamak,yıkanan çamaşırları katlamak bile manasız geliyor olmalı ki hiç birini yapmıyorum 2 gündür.
Ama Taliş varsa yanımda tüm taşlar yerine oturuyor.Gülüp, tepiniyoruz gün boyu.Sahile inip denizi seyrediyoruz,bisikletle turluyoruz,sinemaya gidiyoruz,kavga ediyoruz.Bu kadar büyüdüğüne inanamıyorum bazen,burada tamda bu ıssızlığın ve yoksunluğun ortasında öylesine iyi geliyor ki arkadaşlığı.Ah be çoçuk iyi ki doğurmuşum seni....

ÖDÜL

2011-01-09T15:38:00.002+02:00

Sevgili Berna çok keyifli bir blog ödülü (oyunu-mimi-sobesi artık ne derseniz deyin) göndermiş.Adı ise "your blog is fabulous".Bu ödülün kuralı ise görmek istediğiniz 3 yeri nedenleri ile yazmak.Ödülü görür görmez ilk tepkim "nee sadece 3 mü oldu"O kadar çok yer var ki görmek istediğim.Gidebilmek içinse para ve zaman ikilisinin yan yana geldiği zamanları bekliyorum.

Prag

Orta Avrupa ülkelerinin mimarisine,tarihine ilginç bir şekilde zaafım var.Tarihi dokunun bozulmadığı masalımsı bir şehir Prag.Her çiftin ""Bir Paris yapalım şekerim ,aşk ve romantizm şehri Paris "geyiklerinde ki aşk ve romantizm bizim için Prag.Ali ile ortaklaşabildiğimiz nadir yerlerden biri aynı zamanda.Şimdilik Prag aşkımızı arkadaşlarımızın seyahatlerinden bize hediye olarak getirdiği magnetlerle ve bira bardaklarıyla gidermeye çalışıyoruz :)

Floransa

Hayallerimin şehri ,sanat tarihçilerin kabesi Floransa.... uçaktan inince toprağı öpmek istediğim şehir:))İtalyan Rönesansının başkenti ,Michelangelo,da vinci ve Boticelli nin şehri olması neden görmek istediğimi yeterince açıklıyordur sanırım.

Hasankeyf-Batman

Çok istedim artık gelenekselleşen Hasankeyf'e Sadakat treniyle Hasankeyf'e gitmeyi.Neden mi Hasankeyf ?işte tam da bu yüzden.

Berna'cığım teşekkürler çok eğlenceli bir ödüldü.Bende bu ödülü Gezginci anne Çiğdem'e yani Oğlak kızlarına,Sevgili Elif'e yani Kayra'lı günlere,Ne zamandır yeni yazılarını okuyamadığım Sevgili Gökşen'e yaniii LalveBenBüyürken'e gönderiyorum.Kolay gelsin hepinize....

NOT:Doğum günü partimiz 25 i aşkın kişi,bol koşuşturma,bol kahkaha ile geçti,bitti.Ve sonunda "ne güzel yaşmışsın sen be 4 bile dedirtti;)

KAYIP ÇOCUK

2011-01-06T22:48:00.001+02:00

Bu kadar içime dokunan başka bir çocuk kitabı olmamıştı.İyi ki Talya'ya okumadan önce kitaba bir göz atmayı akıl etmişim.Yoksa nasıl açıklardım gözyaşlarımın sebebini....

......

2011-01-05T14:32:00.001+02:00

Talya hasta ve yine Ali uzakta,üstüne üstlük bu sefer ben de hastayım.Ana kız evde kah kızma birader,kah tombala oynayarak,karşılıklı ilaçlarımızı içerek yatıyoruz.Üstüne üstlük tek başına kotarmam gereken 25 kişilik bir doğum günü partisi de var.!!!!!!!!!
Off off ne halt edeceğim ben şimdi.....

NE UMDUK,NE BULDUK

2011-01-03T22:40:00.001+02:00

Yahu ne bahtsız bedeviyim ben böyle.Yeni yıl ,yeni umutlar ,yeni başlangıçlar bla bla diye kendi kendime gaz verirken,dakika bir gol bir koca kişiyle çok fena tartıştık.Sebebini hatırlıyor muyum ıhh.O hatırlıyor mudur? Sanmam 15 yıldır şöyle dişe dokunur bir sebepten dolayı kavga etmişliğimiz yoktur zaten.Onun sapı şunun çöpü bağırdın,bağırmadım,aldın,almadım vs vs...Birde geçici görevle şehir dışına çıkınca kaldım bu körolası vicdanımla baş başa.Giderayak barışsa mıydım,çok mu tepki verdim acaba,yok yok iyidir burnu sürtülsün azcık,yazık yahu bak barışmak için gelirken çikolata bile almış....pöffff küs küs gitti adam iyi mi....

Talya'nın doğum günü partisinin derdi beni yavaş yavaş germeye başladı.Valla cüceden azcık yüz bulsam parti marti yapmayacağım.Ama çocukum resmen gün sayıyor.Şu pasta işi ise beni ayrıca geriyor.Bir pasta 120 lira olur mu yahu.İçine ne koyuyorlar bu meretlerin de 120 lira ediyor anlayabilmiş değilim.Ama şaşırmamak lazım çocuğumuzun doğum günü pastası bile statü sembolü oldu bu memlekette..Yok şeker hamırı ile kaplıyoruz,yok bebek oturtuyoruz,birde üstüne kuş konduruyoruz hade bakalım.

İnternet derya deniz deyip oturdum pc karşısına, youtube da ne kadar pasta yapım videoları varsa hepsini resmen hatmettim.Aldım bir kere gazı kendim yapıcam bu pastayı-da nasıl yapıcam.Hayatında pasta yapmak adına tek bildiği şey hazır pandispanyanın arasına hazır pasta dolgusunu doldurup, üzerine de hazır kremayı sürmek olan bir kişi bu pasta işini nasıl halleder acep?.Talya ise benim bu hain planlarımdan habersiz Winx li pasta istiyorumm.Stella olsun pastam da diye ömrümü yiyor.En iyisi bir winx bebeği alıp benim pandispanyanın üzerine oturtmak anasını satayım:)

Zor işmiş ebeveynlik işi azizim zor.Bu yaştan sonra pasta bile yaptırıyor adama.

2011

2010-12-31T13:26:00.004+02:00

Geçen sene bugünlerde yeni yıl için bir dilek listesi hazırlamıştım ite kaka.Aza kanaat etmeyenin çoğu hiç olmaz düsturu ile büyütüldüğümüzden midir nedir 10 tane dileği arka arkaya yazana kadar bayağı zorlanmıştım.Bu yıl için kabarık bir dilek listem yok geçen yıl ki gibi.SAĞLIK tan başka istediğim şey de yok esasen.Tüm sevdiklerimle sağlıklı,mutlu bir yıl geçirmek istiyorum.2010 iyi geldi bize, umarım 2011 de aynı şekilde sağlıkla gelir geçer.
Bir de küçük bir hayalim var bu yıl için.Yıllardır içimde büyüttüğüm, bu yıl çevreme dillendirdiğim muhteşem bir hayal.Adım adım yaklaştığımı hissettiğim bu hayalimin ete kemiğe bürünmesini de istesem çok şey mi isterim acaba?.....Sanmam.
Eee o zaman hepimize hayırlı christmaslar efem;)
Öperim....

4

2010-12-28T00:40:00.001+02:00

,Senden öncesi yok.Her şey seninle ve her şey sana dair....

Gün ışığım,peri kızım Talyam,

İYİ Kİ DOĞDUN,İYİ Kİ VARSIN...

EVDE NE YAPILIR?

2010-12-26T23:34:00.000+02:00

Son günlerde biz.... resim yaptık;

Tıraş köpükleri ile rakamlar yazdık masa üzerine;

Çam ağaçları yaptık her renkten,her modelden...

Dışarıda yağan deli yağmurlara inat, kek yaptık güle oynaya....

Uçak olup uçtuk,uzak diyarlara...

Kardan adam yaptık,çam ağacının gölgesinde dinlensin diye;)

Hediyeler hazırladık sevdiklerimize,dudaklarında minik bir tebessüm oluşsun diye...

KİTAP FUARI VE HAYAL KIRIKLIĞI

2010-12-23T17:16:00.001+02:00

Geçen hafta sonu Konyaaltı Belediyesinin düzenlediği kitap fuarına gittik.Kuzen-Talya ve ben.Kitap fuarı deyince aklıma Tüyap kitap fuarı gibi bir şey gelse de, Özge'nin beklentimi o kadar da yüksek tutmamam gerektiği telkiniyle çıktık yola.Vasatın çok daha altında olan bir durumu belirtmek için ne söylenebilir acaba.Çünkü benim kelime dağarcığımda böyle bir kelime yok-henüz:)Orta yere dikilmiş bir çadır,3 yayınevi hariç adlarını dahi duymadığım , toplamda 10 yayınevi ve yaklaşık 15-20 kitap dizerek oluşturulmaya çalıştıkları kitap stantları. fonda çalan kop kop müziğini de unutmamak lazım.Ortam gözünüzün önünde az buçukta olsa canlanmıştır sanırım.Talya'nın yaşadığı hayal kırıklığı azalsın diyerek almak zorunda kaldığım(ki piyasa fiyatının üstünde) Cemile,Dora kitapları,ve bir kaç tübitak kitabı ile arkamıza bakmadan çadırı terk ettik.

Talya Özge ye zorla kitaplarını okuturken:)

Arka arkaya 5 kitabı okumayan Özgeye küsen Talya

Ve Talya nın gönlünü almak için gidilmesi gereken tek yer.....

Neyse ki hayal kırıklığımızı denize karşı içilen harika bir çayla ve ardından gittiğimiz çocuk parkında ki katalog ailesiyle(ki kendilerine biz bayıldık, ayrı bir post konusu çıkardı o aileden) çarçabuk unuttuk.

KÖŞEM

2010-12-21T01:24:00.002+02:00

Bir önceki yazımda kendime,kendimce bir okuma köşesi oluşturduğum dan bahsetmiştim anımsarsanız.Sevgili Berna okuma köşemin bir kaç fotoğrafını eklememi rica etmişti.İşte benim küçük sığınağım.Salonun ortasında hangi mantıkla yapıldığını kestiremediğim,atıl durumda ki kolonun arkasına iliştirdiğim koltuğum.Hemen yanı başında ise konsol olarak kullandığım manevi değerine paha biçemediğim sandığım.

Bu sandığım çok keyifli bir anısı var benim için.Bu sandığı dedem anneme çeyiz sandığı olarak yapıyor yıllar önce.Dedem ilginç bir adam.Sevdiği kadınla yeni bir hayat kurabilmek için hiç bilmediği bir şehre taşınıyor annem küçücük bir bebekken.Güvendiği tek şey ise elleri.Sandık yapıyor önceleri arta kalan zamanlarında ise kemik taraklar.Oradan kazandığı para ile bir bakkal dükkanı açıyor çok sonraları.Ama vazgeçemiyor bir türlü ağaca can verme işinden.Evinin alt katında küçük bir marangoz atölyesi kuruyor kendine.Bizler için küçük sandıklar,tahterevalliler yaptığını anımsıyorum.Birde talaşın ve ağacın o muhteşem kokusunu.İşte bu sandıkta dedeciğimin maharetli ellerinden yadigar bana, tahminen 45 yıllık bir mazisi var.

Sevdiğim şeylere bakmayı seviyorum.Resimlere,minik kaktüsüme,pamuğum gittiğinde ona olan özlemim azalır umuduyla aldığım kedili biblolarıma....

Ve kitabım...ve balonlar her yerdeler her zaman ki gibi:)

BU ARALAR

2010-12-17T14:15:00.001+02:00

Bir haller oldu bana yazasım yok, hemde hiç.Blog güncellemelerini bile takip etmiyorum eskisi gibi.Fazla anlam yüklediğimizi düşünüyorum , yabancılaşıyorum.Belli bir süre sonra geçecek biliyorum hep böyle oldu.Daha önce de dediğim gibi ben yaptığı işlerde istikrar gösteren bir tip değilim.Büyük bir hevesle başlar,sonra da uzaklaşırım yaptığım" her ne haltsa" o işten.
Şu an ise örgü örüyorum bol bol.Her kış öğrendiğim ancak her yaz unuttuğum örgüye adadım kendimi.Kızıma hırka örmeye uğraşıyorum beyaz bembeyaz,kalın bir hırka.
Yıllar önce okuduğum bir kitabı tekrar okuyorum.Salonda kendime şahane bir okuma köşesi yaptım.Salonumun ortasında yükselen o anlamsız kolonda bir işlev kazandı böylece.
Antalya ya şahane yağmurlar yağıyor neredeyse her öğleden sonra.Mutfakta camın önünde duran dolaba tüneyip kahvemi içerken yağmuru izliyorum.
Yılbaşı ağacı ise süslenmek için beni bekliyor bir köşede.Her sokağa çıktığımızda elimizde yeni süslerle dönüyoruz eve.
Talya ise kesip yapıştırma işlerinin ustası oldu.Her dem elinde makas,kağıt.Mercimeklerden,makarnalardan çiçekler yapıyor.Duvarlarımızı süslesin diye
.Kısacası slow motion bir hayat sürüyoruz maaile.

***Van Gogh-Tree

BÜYÜMEK YA DA BÜYÜMEMEK

2010-12-10T23:22:00.002+02:00

Konu tam olarak nasıl açıldı anımsamıyorum aslında.Ya da ne söyledim de Talya bir anda kendini kaybetti hiç bir fikrim yok.Bu adına çocuk dediğimiz küçük insanların düşünce sistematiği bizden farklı olduğu için kesin alakasız bir yerden bağlamıştır olayı.
-Anne biliyor musun Ecem ablam çocukluğunu hatırlamıyormuş.
-Öyle mi söyledi sana
-Evet hatırlamıyorum dedi.Ben büyümek istemiyorum büyürsem bende çocukluğumu hatırlamam değil mi?
-Hayır tatlım bak ben Ecem ablanın çocukluğunu da ,kendi çocukluğumu da anımsıyorum istersen anlatayım sana
Ve başladım en eğlenceli,en mahrem çocukluk anılarımı anlatmaya.En son kaydıraktan kaymaktan korktuğumu anlatmaya başlamıştım ki Talya'nın dudakları büzülmeye başladı.
-Aaaa Talya ne oldu canımm
-ühühü hüüüüüüüüü ben büyümiycem büyürsem kaydıraktan kayamam,salıncaktan sallanamamm ühü hü hüüüüü
-Haydaaaaa....olur mu tatlım bak ben koca totoma göre bir kaydırak bulsam hala kayabilirim,sallanabilirim,hattaaaa yarın sana parkta göstereyim mi nasıl sallandığımı he ne dersin?
-İstemiyorum ühü hüü ben büyümiycemmm.
Ama bak büyürsen hayat çok eğlenceli olur.Mesela canın istediği zaman uyursun,kitaplarını kendin okursun,tüm gün canın dondurma yemek isterse yiyebilirsin,en uzun raflara bile uzanabilirsin,araba kullanabilirsin.Kimse sana ne yapman gerektiğini söylemez,her şeye kendin karar verirsin.
Daha yüksek perdeden ağlamaya başlar veeee
-Ben zaten kendi kararlarımı veriyorum büyümiycemmmm işte
-Peki Talya şöyle bir anlaşma yapalım sen büyümek isteyene kadar çocuk kal.Ne zaman istersen o zaman büyü.Hatta büyümemen için bildiğim bir sihir var istermisin yapayım
-Periler,sihir,cavanar yoktur anne ühü hü hüüüüüüüü.Hem büyürsem okula giderim Özge ablam gibi hep ödevim olur.Ödevli okula gitmek istemiyorum.Hem ben büyürsem senin çocuğun olmam ki.Ben hep senin çocuğun olmak istiyorum.
-Aşkım sen zibilyon yaşına da gelsen hep benim çocuğum olarak kalacaksın.Bak ben kocaman bir anneyim ama annemin çocuğuyum.
-Ama annen yanında değil,ben hep senin yanında kalmak istiyorum ühü hüüüüü
-Canım, sen beni yanında istediğin müddetçe hep yanında olacağım, söz veriyorum"anne sözü" tamam mı?
-Tamam.....ama ben büyümiycem işte büyümiycemmm..............

YOLLAR BİZE MEMLEKET

2010-12-06T22:36:00.001+02:00

İnsan anne kokusuna doyar mı? Ben de doyamadım iliklerime işleyen,burnumun direğini sızlatan özlemimi gidermeye çalıştım şu 20 günde.Söylerken kocaman gelen 20 gün su gibi an gibi geldi geçti.

Kızıma söz verdiğim gibi gezdik,dolaştık çılgınlar gibi.Yanında ben olmadan gezmelere gitti,canının istediğini yedi,canı ne zaman isterse o zaman uyudu,ne zaman isterse o zaman uyandı.Mini mini kardeşlerini sevdi (canım dostlalarımın bebeklerini ki kokuları hala burnumda),hatta o kadar sevdi ki abla olmaya karar verdi.Rüzgarın ablası;)patenle kaymayı denedi Ecem ablası gibi, çokça düştü,oyuncağa,çikolataya gözü doydu.Körebe oynamayı öğrendi,martılara simit atmayı denedi simidine kıyamadı;)Yani Talya bu tatilde çoookkk eğlendi.

YAŞASIN....

2010-11-13T14:10:00.000+02:00

Biz gidiyoruz.Anneanneyle dedeyle,teyze ve kuzen ile hasret gidermeye.Tekrar annemin çocuğu olmaya,sabahları hazır kahvaltıya uyanmaya,annemin kokusunu içime çekmeye,ablayla sabahlara kadar dedikodu yapmaya,vapura binmeye,martılara simit atmaya,yeni doğan devromu koklamaya,arkadaşlarla geyiğin dibine vurmaya,annemle sabah kahvesi içmeye gidiyoruz.Yani İstanbul'a gidiyoruz.YAŞASIN....

BEYNİM SULANDI

2010-11-12T11:55:00.002+02:00

Çok kötüyüm çokkk.Burnum akmıyor adeta çağlıyor,gözlerim ise bu çağıldamaya eşlik edercesine şapır şupur akıyor her dem ağlak halde geziyorum.Bu kadar sıvı -farkındaysanız kibarlık yapıyorum sıvı diyerek ehe ehee :)-nereden geliyor yarapppimmm diye düşünürken dün gece kaynağı buldum.Beynim sulandı benim vallahi yaa beynim sulandı ve sümük -pardon sıvı- şeklinde vücuttan atılıyor.
Nereden bu kanaate vardın ey sümüklü blogger derseniz anlatayım.Gece battaniyenin altında hırk mırk fırt sesleri eşiliğinde yatarken bir anda konuşmaya aslında düşünmeye başladım.Ama düşündüklerim sesli olarak ağzımdan çıkıveriyordu.Hiç bir mantık süzgecinden geçmeden
-Beyaz gömleğimi bulamıyorum,yaa ben giderken siyah taytımın üstüne giyecektim onu
Ali;
-hangi gömlek
-nerede acaba dolapta yok ütü sepetinde yok alla alla nereye gider ki,adam gibi giyemeden kaybettim iyi mi?
-ya ne diyorsun anlamıyorum başka şey giy
-kesin alakasız bir yerden, çıkar benim adam gibi alışveriş yapmam lazım hiç giyecek bir şeyim kalmamış
-!!!!!!gülay iyi misin??
-yarına kıyma almak lazım karnıyarık yapayım yoksa o patlıcanlar çürüyecek dolapta.Taliş karnıyarık yemez ona da bezelye yaparım bir de pilav
-ateşin mi var senin
-daha bavul toplanacak,ütü yapılacak.Burnum da yara oldu yaa fırkkkk
Korkuyla Ali ateş kontrolü yapar
-yooo sesli düşünüyorum sadece.Delirdiğimi sandın dimi huha haa haaa
-yürü git kızım yaa korktum sen öyle anlamsız konuşunca
-ehi ehii ama bak cidden giyecek bir şeyim kalmamış acil alışveriş yapmam lazım

Bu replikler ben uyuyana kadar devam etti.Her muhabbetin sonunda ise "acil alışveriş yapmalayıma" bağladım olayı.Beynim sulandığı için söylediklerimden sorumlu olmadığımı düşünen koca ise beni çok da ciddiye almamış olacak ki he olur, tamam, bakarız minvalinde yuvarlak kelimelerle söylediklerimi geçiştirip durdu.
Bu lanet durumun en keyifli yanı ise Ali'nin aman Talişede bulaştırırsın mikroplarını (ne sevgi dolu kocam olduğunu fark ettiniz sanırım) diyerek Talişin tüm bakım,onarım ve oyalama işlerini toptan üstüne alması oldu.
3 gündür talişi öpememek ise tam bir eziyet.Çok özledim cücemi mıncıklaya mıncıklaya öpmeyi.Gün içinde milyon kere çocuğunu öpen mıncıklayan ben mel'un mel'un bakıveriyorum sadece karşımdaki bu muhteşem güzelliğe.
Kısacası çok kötüyüm çokkk...

BOŞLUK

2010-11-10T15:32:00.000+02:00

Tam da giderayak hasta oldum.Boğazlarım yanıyor,halsizim.Evi toparlamalıyım diyerek baba-kızı evden kovdum,onlar gittiğinden beri evin içinde bir o yana bir bu yana turluyorum nereden başlasam diyerek.Günlerdir sahile inmedim gidip denize karşı bir kahve mi içsem acaba,başlayamadığım kitabıma da başlarım denize karşı.Ya daaaa sarı pikeme sarılıp aylaklık mı etsem??Öfff ne zor kararlar bunlar azizim...

***Gustav Klimt-Çam Ormanı

GEÇEN GÜNLER

2010-11-08T00:27:00.004+02:00

Fark ettim ki hayatımda şikayet edilecek,can sıkıcı bir şey yoksa pek de yazasım gelmiyor bloga.Hayat aynı keyifli rutinliğin de.Sabahları maaile yapılan kahvaltılar,balkonda günlük gazeteler okunurken içilen kahve,her gün tekmil verdiğimiz park her şey sıradan,her şey keyifli.

Talya "eğlenceli bir şey yapayım mı annecim" diyerek geziniyor.Onun için eğlenceli şeyse winx clup seyretmek.Winx saplantısı bu boyuta nasıl geldi hayretler içinde izliyorum.Her şey anneannesinin Talya'ya winxli bir pike takımı hediye etmesiyle başladı.Ardından kuzeninin Talişe winxli bir cüzdan alması ve benim odasına winxli bir tül diktirmemle devam etti.Ancak çizgi filmini izlemediği için çok da anlamlandıramamıştı başta bu kanatlı perileri.Digitürkü iptal ettirince es kaza kanallar arasında bulduğum d çocuk da çizgi filmini izlemesiyle kelimenin tam anlamıyla büyülendi.Şu an ise her allahın günü winx seyredebilmek için kendini ve bizi paralar halde.Vizyonda olan çizgi filmine götürüp de bu hayranlığı pekiştirmemek için Talya'nın tacizlerine göğüs geriyorum 29 ekim gününden beri.
Konuşurken çok ilginç kelimeler seçer oldu.Konsantre olmak,rencide olmak gibi.Cümle içinde kullanışı ise beni bile şaşırtıyor.
İspanyolca 5 e kadar saymayı öğrenmiş.Öğrenmiş diyorum çünkü ben sayana kadar bu durumdan haberdar bile değildim.Ama olay esnasında fena halde tırstığımı söylemeden geçmeyeyim.Oyuncakları ile oynarken Talişden şöyle bir ses geldi;un,dos,tres,cuadro,sinco ...hayır ricky martin sebebiyle üç beş kere un dos tres demişliğim vardı oradan duydu desem ııhh sanmam.Çevremde ispanyolca bilen kimsede yok ee bu çocuk nereden öğrendi yoksam benim cücük eski hayatında ispanyol muydu diye tırsarken ,talişden beklenen cevap geldi.Dora dan öğrenmiş meğer ispanyolca saymayı birde çizgi filmlere kötü derler yahu yalan efendim külliyen yalan:)
Dediğim gibi her gün istisnasız parkta alıyoruz soluğu.Neyse ki havalar hala güzel de doya doya oynuyor Taliş.Ama benim için aynı eğlenceli hal söz konusu değil.Antalya'nın Rus popülasyonunun fazla olduğu bir semtte oturuyoruz ne yazık ki.Bu durumdan neden mi şikayetçiyim, arkadaş ablalar resmen taş.Etrafım sarışın,mavi gözlü ebru şallı kıvamında vücutlarla etrafta salınan annelerle ve onların çıtı pıtı evlatçıklarıyla dolu.Parkın cafesinde ki tek besili anne ben ,oyun alanında ki tek besili çocuk ise Talya.Bu taş ablalar sayesinde evde sıkıyönetim ilan edip, inekler gibi beslenir oldum yulaf ezmesi yiyip,sebze haşlıyorum 10 gündür.

İşte böyle sevgili okurcuğum hayatımızda çok da ilgi çekici şey yok Taş aplaları saymazsak:)Bu sıradan,basit hayatımızı seviyorum ben.Pürüzsüz,gürültüsüz su gibi geçiyor günler.Demiştim değil mi bu ev ve yeniden başlama hali bana iyi gelecek diye.Çakralarım açıldı yeminlen:)

İmza:Taş apla olma yolunda azimle ilerleyen uzaylı anne.

ŞİDDET

2010-11-03T17:58:00.000+02:00

Mor Çatı - Şiddet from TBWA\ ISTANBUL on Vimeo.

ÇANTA

2010-10-31T01:15:00.002+03:00

Sevgili Mine blogumda bir mimin var deyince gördüğüm ilk mimi üstüme alınıp gördüğünüz üzere yayınlamıştım.Taaki Mine'nin o şahane blogunu gezene kadar.Meğer o mim bu mim değilmiş.Neyse ki durumu geçte olsa farkettim de olayı kurtarabildim ya da öyle olduğunu ümit ediyorum;)

Her durumdan kendine vazife çıkaran uzaylı anne çanta mimini iftiharla sunar:)

Bu yığın buz dağının sadece görünen yüzü desem,4 yıldır çanta yerine hayvani boyutlarda bir bavul taşıyorum desem sanırım tüm anneler ne demek istediğimi anlayacaktır.Bu yığın talişin büyümesiyle ters orantılı şekilde azalmaya başladı.En aza indirgenmiş hali ise işte karşınızda.Altta kalan güruhta ise yara bandı,anahtar,mide ilacım,ağrı kesicim,çakmağım bilumum çöpler bulunmakta.Adet olduğu üzre bu mimi birilerine pas atmam lazım.Düşündüm de tek çocuklu bir annenin çantası böyleyse iki çocuklu bir annenin çantası nasıldır acaba?Nihannnn elim sendeeeeeee:)

Talişin büyüyen kütüphanesi

2010-10-30T17:02:00.003+03:00

Çok uzun zaman olmuş Talişin kütüphanesinde ki kitap bilgilerini güncellemeyeli.Ben diğer bloglarda ki kitap tanıtım postlarına bayılıyorum.Aslında çocuk kitaplarına bayılıyorum o illüstrasyonlar hele, beni bitiriyor.Benim çocukluğumda bu kadar çok kitabım yoktu elde olanlar ise kötü çizimli bir kaç masal kitabı,Ayşegül serisi ki hala bayılırım ayşegüle ve çocuk klasikleri.Kim hediye almıştı anımsamıyorum ama 3 boyutlu deniliyor hani açınca sayfaları hopp masal canlanıveriyormuş hissi veren bir pamuk prenses kitabım olmuştu.Kuzenimin kitabıma dokunmasına bile izin vermediğimi hatırlıyorum, birde ağlayarak anneme şikayet edişini.
Hemen kendi çocukluğuma inivermişim,çok psikanalitik yaklaşımlı bir yazı oldu yahu:)

Bayılıyorum İş Bankası yayınlarının kitaplarına.İşte bu da onlardan biri.Babasını dev gibi gören bir miniğin dilinden,sevimli bir baba-oğul hikayesi.

Bir baba-oğul hikayesi daha....Dışarı çıkarken gofrete sarılmayı unutan babasını ararken gofretin başına neler geliyor neler...Taliş bu iki kitabı da babasının okumasından çok keyif alıyor.

İşte bu da bir anne-çocuk hikayesi.İşe geç kalan bir anne,okula yetiştirilmesi gereken bir fındık ve unutulan öpücük...her kitap bitiminde sıkı sıkıya anneye sarılan "seni seviyorum annecim" diyen bir Talya

Bu kitabımız ise ODTÜ yayınlarından.Bologna çocuk kitap fuarından ödüllü bir kitap.İlk okuyuşumda beni çok sarmasa da talya her okuyuşumda mest oluyor.Gülmeyi unutan bir kaplumbağa bir gün "güldüren ot " yerse başına neler gelir dersiniz....

Talya ile Tinkerbell i izledikten sonra uğradığımız kitapçıdan seçtiği bir kitap.Perilere inanmayan kızım için çok da isabetli bir seçim değilmiş..İllüstrasyonları kötü ,o kadar çirkin periler çizilmiş ki taliş ilk okuyuşumuzda çok korkmuştu.Hikaye kötü.Velhasılı kelam alınası bir kitap değil.

İşte benim favorim bu sevimli suaygırı.Tek kelimeyle harika, çizimler ,öykü,şarkıları,verilen mesaj.Her akşam bıkmadan okuduğum tek kitap.Şarkısı ise uzun bir süre dilinize pelesenk olabilir benden söylemesi.
Suaygırı olmak istemiyorum yooo yooo yoooooooo
Zebra ya da bufalo lo lo looo
Ağaçta şarkı söyleyen maymuuun
Suaygırı yerine maymuuuuun olsaaaaam. :))

Bu karakter eğitim seti adında yayımlanan kitaplardan ben uzak durmaya çalıştıkça Talya her seferinde birini aldırmayı başarıyor.Cemile,Atakan derken birde Hamdi girdi hayatımıza.

Tüm bunların yanında tübitakın erken çocukluk dönemi kitaplarından "vücudumuz,duygularımız,korkmuyorum
" kitaplarını ise şiddetle tavsiye ederim-z-

Şimdilik bu kadar kitap tanıtımı yeter.Aylardan beri ilk defa öğle uykusu uyuyan kuzuyu uyandırmak lazım.Nasıl yorulduysa parkta, aralıksız iki saattir uyuyor.Bu da demek oluyor ki bu gece Talya mesaisi uzayacak.

MİM

2010-10-30T15:18:00.000+03:00

Bu sefer de Mine'ciğim mimlemiş beni.Bu sevimli mimi bende tüm bloggerlara yolluyorum.
Keyifli hafta sonları hepinize....

ALIŞVERİŞ

2010-10-28T00:13:00.004+03:00

Kitaplar hakkında en ufak bir fikri olmayan adamlar mümkünse kitapçılarda çalışmasın yahu.Haa bir de gülmesini bilmeyenler tabii ki.Ben avm lerden,hiper,ultra marketlerden alışveriş yapmaktan oldum olası hazzetmem.O koca avmlere sabahtan demir atan,market alışverişinden,sinemaya,kıyafet alışverişinden,bebeleri eğlendirmeye iki palyaço iki boya kalemi,oradan mc bilmemneye tıkınmaya giden ortalama amerikan ailelerine benzetmeye çalışıyorlar inatla hepimizi.

Talya ya kışlık bir palto ve bir kaç kitap almak için, o hazzetmediğim ancak alışveriş yaptığım mağazanın tek şubesinin orada bulunmasından dolayı mecbur kaldığım o meşhur avm lerden birine gittik analı kızlı.Paltoyu beğenmedik,beğendiğimiz ise pahalı geldi vs.. derken kitap alışverişi için D&R a gittik Talişle beraber.Her zaman ki gibi çalışanlar barut fıçısı,suratlar bir karış neredeyse niye geldiniz diye kafa göz girişecekler insana.Talişle çocuk bölümündeyiz, Taliş kitap seçiyor aralar zaten oldukça dar çalışan personelin biri totosuyla Talişi ittirerek hatta çarparak aradan geçmeye çalışıyor.Ulen insan bir izin ister olmadı pardon der ne bileyim... vurdun geçtin bir dön de bak neye çarptın değil mi, ama yok umarsızca yanı başımızdan gelip geçiyor.Olayın şokundan basiretim bağlanmış halde öyle bakakalıyorum bende, yoksa feci dalacağım çocuğa.Taliş olayın farkında bile değil allahtan ,bir kaç kitap seçip kasaya geçiyoruz.Kasa da ise aynı sevimsiz yüz ifadesiyle ablanın biri ağzından bir kelime bile çıkmadan parayı alıp,poşetimizi elimize tutuşturuyor.Her D&R çıkışında olduğu gibi içimden söve söve mağazayı ardından da avm yi arkama bakmadan terk ediyorum.

Şaka gibi derler ya aynen öyle.Alışveriş yaptığım iki D&R mağazınında da personelinin tutumu aynı,sevimsiz,soğuk merak içindeyim bu sevimsizlik Antalya D&R larına mı mahsus yoksa şirketin genel düsturü mü bu?

...

2010-10-27T01:08:00.001+03:00

Sevgili Çiğdem mimleyivermiş beni.Ancak çalışmadığım yerden gelince bu mim" hay allaahh ne yazsam ki şimdi" diye düşünüp durmaktayım..Mimin konusu sevdiğimiz 5 yemek tarifini paylaşmak imiş de ben yemek yapma işini cidden bilmem.(20 yaşında ilk ayrı eve çıktığımda şehriyeleri yıkayarak yaptığım şehriye çorbası hala hafızalarda ki yerini korumaktadır).Bu bilmemek "allam Ayşe teyze gibi yemek yapmak mı!! boş işler bunlar şekerim "modunda bir bilmemek değil inanın ki.Şöyle anlatayım en kral yaptığım yemek soğanı pembeleşinceye kadar kavurup domates salça ve sebzeyi de tencereye atarak yaptığım hepimizin bildiği klasik tencere yemeğidir..
İşte bu yüzden tarif paylaşamayacağım ne yazık ki.Adet olduğu üzre bende bu mimi, süper yemekler yapan,bu yetmezmiş gibi birde bu yemeklere şahane hikayeler yazan birine Sevgili Mine'ye pas atıyorum.

HUZUR

2010-10-26T00:30:00.000+03:00

Günler aynı rutinliğin de geçiyor.Sinemaya gidiyoruz,parkta tepiniyoruz,denizi seyrederek uzun kahvaltılar yapıyoruz,bisiklet yarışı yapıyoruz,oyunlar oynuyoruz,bol bol kavga edip,bol bol misafir ağırlıyoruz....her şey aynı,her şey sıradan,huzurlu ve sakin....ne güzel.

***Zeki Faik İzer,Sultan Ahmet Camii'nin Camları

CAN DAMARI

2010-10-22T11:27:00.008+03:00

1996 yılının 1 mayısı.Annem ve babam Kadıköy deki mitinge gitmemem için bir önce ki geceden İstanbul'un bir diğer ucunda oturan teyzeme yatıya götürmüşlerdi beni.Biliyorlardı ki gitme demeleri,tartışmaları,hayır-ları sonuçsuz kalacak ben kafama koyduğum şeyi,her ne pahasına olursa olsun yapacaktım.Öyle de oldu...sabahın çok erken saatlerinde ben gidiyorum diyerek Avcılardan Kadıköy'e doğru yola çıktım.Korkunç İstanbul trafiğinde ilerlemenin neredeyse imkanı yok.Kaplumbağa hızıyla Kadıköy'e doğru ilerlemeye başladık.Alana indiğimde ise olaylar patlak vermiş,ciddi bir can pazarı yaşanıyordu.O kargaşa ve kaosda hiç bir arkadaşımı göremiyordum.Çaresiz bir halde Altıyola doğru çıkmaya başladım.İstediğim tek şey sahaf dükkanı olan bir arkadaşımın dükkanına gidebilmek diğer arkadaşlarımdan haber var mı diye sormaktı.Polisler,panzerler,coplar...derken kendimi "Üstü Kalsına" atabildim.İçeride müthiş bir kalabalık insanlar can havliyle kendilerini civarda ki dükkanlara atmışlar üstelik bir çoğu da yaralanmış.Sessizce bir yere oturdum.Yanı başımda ise yaşlıca bir bey.Heyecan ve coşku içinde bana alanda neler yaşandığını soruyor.Kısaca olanları anlatıyorum.Dinledikçe kızıyor,heyecanı daha da artıyor.Ve o coşkulu sesiyle" ben alana iniyorum" diyerek ayağa kalkıyor.Hepimiz karşı çıkıyoruz bu isteğe Hocam hayatta olmaz, aşağısı savaş alanı gibi, lütfen burada güvendeyiz oturun.Ama yok, hiç bir şeyi dinlemiyor "ben alana iniyorum işte bu kadar".Bu emrivakiye karşı çıkacak gücümüz yok peki diyorum o zaman bende sizinle geliyorum....

Sanırım bende ki korkuyu,paniği azaltmak için yol boyunca yemeklerden bahsediyoruz.Dereotu hakkında konuşuyoruz uzun uzun:)Polis ara yolları kapattığı için alana inemiyoruz.Ama çabalıyoruz....

O gün orada kol kola alana inmeye çalıştığımız,19 yaşında bir çocuğu ciddiyetle dinleyen o coşkulu adamın ölüm haberini aldım bugün.Türk şiiri can damarlarından birini daha kaybetti.Arif Damar ı kaybetti...

GİTME KAL

Nice nice acıları aklına getir
Bunca yoksulluğu aklına getir
Gözyaşlarını aklına getir
"Gitme kal" var yok dinlemez bir çocuk isteğidir
Gitme aklına getir

Kıraç mı kıraç toprakların üstüne
Güneşler açar yağmurlar kesilince
Çırılçıplak kayada yeşerir incir ağacı
Dağların kuytusunda bir uslu çiçek
Dağıtır mavisini kendi kendine
Gitme beraberlik içinde
Nasıl sevinirdik aklına getir

Her şeyi her şeyi aklına getir
Gece yarılarını aklına getir
Söylediklerimi aklına getir
Sinsi yağmurlar yağıyordu
Soğuktu
Yaktığımız ateşi aklına getir

Nerelerden geçiyorsun aklına getir
Gitme dünyamızın her yerinde
Yorgun eller gülleri derleyince
Ellerin sevincini aklına getir
Güllerin sevincini aklına getir

Ne çok severdik seni aklına getir.

***Nuri İyem(1915-2005)

TADİLAT,KÜFÜR VS..

2010-10-20T17:39:00.004+03:00

İnsan nereye kaçarsa kaçsın kaderini de beraberinde götürür-müş.Yaş oldu 33 ve bu tez bir kez daha doğrulandı.Ben tadilat,inşaat vs işlerinden köşe bucak kaçmaya çalışmam nafile,gelir beni bulur bu alengirli işler.
Yeni ev süper, heyoo nidaları ev sahibemizin;
-Çok şanslısınız Gülay Hanımcığım çok bizde evin dış cephesini boyatmaya karar verdik
demesiyle son buldu.
Ulen abartma altı üstü dış cephe demeyiniz başta bende böyle bir yanılgı içine düşmüştüm.Taaki 1 hafta önceye kadar.Sabahın kör vaktinde rüyamda kara yağız bir delikanlı en acıklı sesiyle türkü çığırıyordu.Gözlerimi hafifçe araladım alla alla sesi hala duyuyorum vay anasını ne rüyaymış görüntü gitti ama sesi hala kulaklarımda demeye kalmadı ki yatak odamın camından bize bakmakta olan bir çift gözle karşılaştım.Sana geliyorum allammm nidalarıyla koca kişisini uyandırdım
-Camdan adamın biri bizi dikizliyor, valla yaa bi baksana, saçmalamıyorum ne bileyim nasıl çıkmış .... tamam be ne gülüyorsun unutmuşum işte ustaların geleceğini....
İşte böyle başladı efem bizim ustalarla maceramız.Yağdı yağmur,çaktı şimşek derken iş uzadı da uzadı.Bitti mi pek tabi ki hayır evde tüm pencereler,panjurlar kapalı halde gündüz mü gece mi anlayamadan yaşayıp gidiyoruz 1 haftadır.Peki arkalarında bıraktıkları enkaz...arka balkona çıkmak gibi bir gaflette bulundum biraz önce sanki tüm inşaat pisliğini sırf gıcıklık olsun diye bizim balkona atmış adamlar.Sırf balkon ve cam için eve yardımcı kadın alan ben ya allah deyip sıvadım paçaları...sonuç tutuk bir bel ama temiz bir balkon:)
Not:Buradan müheahhitlere,mimarlara,inşaat mühendislerine seslenmek istiyorum.Azizim şu koca koca balkonlara birde musluk koysanız da bu kadıncağızların kova ile su taşıyıp balkon yıkama ezası son bulsa.Valla sırf bu yüzden bel fıtığı olan kadınlar var:)

Gelelim Talyalı havadislere geçen cumartesi maaile bizim portakallı evde buluşuldu.Maksat tüm aile yanyana keyifli bir hafta sonu geçirmektir.Yemekler yenilir,çaylar eşliğinde terasta babaanne,hala ve anne bermuda şeytan üçlüsünü kurup dedikodunun dibine vurduğu sıralarda.Talya cücesi ders çalışmakta olan kuzenine çeşitli tacizlerde bulunmaktadır.Odanın ışığını kapatıp açar,kalemini alıp saklar,kağıt ister...vs vs.Kuzen ise önce sabırla yapma etme dese de onun da bir sabrı vardır en son kolundan tutup Talyayı odadan atmaya çalışır ki Taliş den günün veciz sözü duyulur s....git ökçe !!!!!!!!!diğer kuzenin kahkahalarını duyan anne ise ulen orada neler dönüyor bir bakayım diye içeri girer.Özge ne dedin Talya çok ayıp diye Talişe ders vermeye çalışırken anne yanağının içini ısırmak suretiyle gülmesini bastırmaya çalışmaktadır.Olayı diğer kuzenden duyan ev ahalisi de şaşkınlıkla gülmeye başlar.Talya ise kuzenine dönüp
-bak ayıp değil ayıp olsa gülmezlerdi
deyip kaçmaya çalışır ama anneden kaçış yoktur..Anne;
-Talya çok ayıp bir kelime bu bir daha duymak istemiyorum...
-Ama anneee sen duydun mu dediğimi
-Hayır duymadım
-iyi o zaman ben de demedim öyle ayıp kelime
-!!!!!!!!!!!!!!!!
Neyse ki ev ahalisi de ilk şok ve kahkaha krizini atlatıp söylediğinin ne kadar yanlış olduğunu Talişe anlatarak olayı tatlıya bağlarlar.Ve Talya'nın ilk küfürü olarak tarihteki yerini alır:)
Not:Evet küfür eden bir hatunum.Ne kadar Talya nın yanında söylediklerime dikkat etmeye çalışsam da demek ki ağzımdan kaçıveriyormuş arada.Resimde ki şahaneler ise portakallı evimizin bahçesinde ki zeytinler.Konuyla hiç bir alakası bulunmamakla beraber sırf blog yazarının canı istedi diye postta ki yerini almıştır;)

UZAYLI ANNE KİMDİR?

2010-10-20T13:37:00.001+03:00

Komik bir adam tanıyorum.Beter böceğin babası-ya da tam tersi-,Arşimetin hemşerisi:)iyi bir müzisyen,kalemi kuvvetli,hayal gücü sonsuz bir yazar,iyi bir sinema seyircisi,tüm bunlardan arta kalan zamanlarında ise azcık bankacı.

Çok eğlenceli bir yazı dizisine başladı "Blogger Analizleri,Meslekler ve İnsanlar"Bugünün şanslı bloggerı bendenizdim.Başlarken bu kadar eğleneceğimi tahmin etmemiştim inanın ki.Okurken nasıl bir kahkaha attıysam içeriden koca kişisi ne oluyor yav diyerek içeri daldı.Blog dünyasına mesafeli durmasıyla bilinen koca kişisi bile mest olduysa başka da bir şey demem artık;)

Bu yazı dizisi gelen yoğun isteğe bakılırsa 2013 yılına kadar devam edeceğe benzer.Eee ne demeli o zaman aklına,yüreğine,kalemine kuvvet Syrakusa....

NE ZAMAN BİTECEK TANRIM BU AZAP

2010-10-15T22:34:00.003+03:00

İstiyorum ki ilerde çokk ilerde beraber geçirdiğimiz özel zamanlarımızı anımsasın Talya.Tıpkı benim ,annemin olmadığı zamanlar babamla dışarıda yaptığımız uzun kahvaltıları anımsadığım gibi.Merak ediyorum acaba ilerde bu anların hangilerini anımsayabilecek.Babasıyla beraber çıktıkları balıkları,benimle beraber geçirdiği anne-kız anlarından hangilerini...
Bu gün yine Ali nöbetçi ve ben yine kendimi Talişin mutluluğuna adamış haldeydim.Aman kuzum oynasın tepinsin diyerek havanında güneşli olmasını fırsat bilip önce kumsala attık kendimizi.Ancak İstanbul da tir tir titreyen ablamın ahı tutmuş olacak ki deniz kudurmuş haldeydi bu beni durdurur mu? tabi ki hayır.Peki ne durdurur?kopan bir mayo askısı... Tam elbisemi çıkaracaktım ki eşşek yüküyle para verip yaz başında aldığım mayomun askısı elimde kaldı.(Yıllardır uyduruk bir mayom vardır onunla girerdim denize, makinede yıka çıkart giy en ufak bir deformasyon bile geçirmesin öyle sağlam ama kaşındım bir kere, gidip alengirli bir mayo aldım kendime 3 ayda ağzı burnu yamulduğu gibi birde askısı kaldı elimde bedevi kaderi bu işte)neyse efem denize giremeyince bizde denize taş attık, kudurduk dalgaları seyrettik.Derken çocuk parkında aldık soluğu
Talişi sallıyorum ;taliş delirmiş daha hızlı anne hadi diye yalvarıyor yanımda ki pek bilmiş kokoş anne
-aaa ama düşecek hızlanmayın benceeee
-yok düşmez büyüdü artık kızım
içses:yahu sana neee ben anası değil miyim çocuğumu tehlikeye atacak bir şey yapacak bir şey yapar mıyım alla allaaa
talya,
-düşmem tabi tutunuyorum bakkk
kokoş anne
-ay ben diyeyim de
-!!!!!!!!
içses:aman dee eksik kalma bir yerin şişer sonraa çocuk düşerse de ben demiştim mi diyeceksin?

Kaydıraklardan ters kaymalar akrobasiler derkenn gitme saati yaklaşır allammm tüm gün mutlu olsun aman eğlensin diye yörüngesinde gezdiğim dana böğürerek kendini yerlere atar.
-gitmiycemmmmmmmmmmmmmm ühüüüüüü
yalvarmalar,yakarmalar vaatler derken azcık ikna olur talya .Market alışverişi için markette ise önce pingu istiyorum diye önce tepinmeye sonra beni tekmelemeye başlar(ee madem al niye böğürtüyorsun veledi diye düşünenlere not;.zaten kilolu bir çocuk talya yediklerine ekstra dikkat etmek durumundayım yoksa bu baskül ailesi modundan kurtulamayacağız ana-kız) ama hayırı cevap olarak kabul etmez ki....raflarda gördüğü patlamış mısır paketini görünce ise bende karşı çıkacak güç kalmamıştır.Yanımda ki yaşlı teyze
-kızım alma bak sen onu evde yapıver mısır patlağını bu da hazır mı alınırmış canım
-oyyy oyyyyyyyy teyzecim ben patlatmayı bilmiyorum o yüzden alıyorumm
içses:Yahu sana neeee görmüyormusun çocuğun halini.İstediklerinin içinde yine en az zararlısı bu ayrıca evet cidden beceremem mısır patlatmayı
Eve dönüş ....taliş yorgunluktan delirmiş huysuzluğun doruklarındadır.Yıllardır görmediğim bir arkadaşım telefon açar yoldayım geliyorum der,talişi yıkama savaşı zayiatsız biter,elektrikler kesilir,talya daha çok ağlar,ev dandinidir.,arkadaş yoldadır ve evlat katili olmama ramak kalmıştır ki taliş yerde uyuyakalır.....
arkadaşım gelir kahveler içilir ve uykusunda sayıklayan talya dan şöyle bir ses gelir...
-seni sevmiyorum anneeee!!!!!!!!!!

SESSİZ KALMA,SUÇA ORTAK OLMA

2010-10-13T14:52:00.000+03:00

Tv de ki o görüntüler aklımdan çıkmıyor günlerdir.Masum bir canlıyı vahşice öldürmenin cezasının 300 tl. olduğunu bilmek midemi bulandırıyor.Sindiremiyorum,kabul edemiyorum.Nasıl bir psikopatlıkdır bu,nasıl bir ruh halidir anlamıyorum...
Bunun adı vahşet,kıyım,zulüm ne derseniz deyin ama lütfen sessiz kalmayın.....

SESSİZ KALMA ,SUÇA ORTAK OLMA linkine tıklayın ,tıklayın ki bir canlıyı vahşice katledenler cezasız kalmasın...

KARTON KOLİDEN OYUNCAK MUTFAK YAPIMI

2010-10-12T13:03:00.000+03:00

Taşınma sebebiyle evin için karton koli cenneti haline geldi.Bunlardan neler neler yaparım ben bee diyen uzaylı anne ise hiç birini atmaya kıyamadı balkona tüm kolileri istifledi.Vee ne zamandır aklında olan karton koliden oyuncak mutfak yapımına başladı.Oyuncakçılarda 300-500 tl arasına satılan mutfağı 3,5 tl ye mal ederek ev ekonomisine de şahane bir katkıda bulundu.:)

Bu şahaserimi gören talya cücesi ise aaa çok güssel olmuş anneciğim teşekkür ederim. dedikten sonra kıçını dönüp odayı terk etti.Pekiii bu durumdan çıkarılacak ders nedir diye sorarsanız bu cüceler istemeden çöp bile almayın,yapmayın istesinler,inlesinler,yalvarsınlar ki kıymeti olsun.Yoksa benim gibi derin bir sükutu hayale uğrarsınız demedi demeyin.;)

Not:Bu oyuncağın menşeyi de işte bu sitedir.

3000 KM BAKIMI

2010-10-11T11:03:00.003+03:00

Geceleri el ayak çekilince yazmaya alışkın olan ben,taşınma yorgunluğundan mıdır yoksa kullandığım ilaçlardan mıdır bilinmez saatler 22:00 yi gösterir göstermez esnemeye başlıyorum.Bu sebeptendir ki bu postu kahvaltıyı bitirmiş baba-kızı deniz kenarına yolladığım şu saatte yazıyorum.
Son günlerde sadece taşınma telaşı yaşamadık.Birde bunun üstüne küçük bir operasyon yaşadım.Sanırsam Talya'ya hamile kaldığım dönemlerde boynumun aşağısında (nasıl tarif edilebilir ki o bölge yahu kimileri döş,kimileri iman tahtası der ya hani işte tam orası) bir yağ bezeciği peydah olmuştu.Uzun süre ki ;bu uzun süre 4 yıl kadar çok da ciddiye almadım.Önceleri mini minicikken gürbüzleşip,semirmeye başladı benim yağ bezeciği.En son taşınma arefesinde patlamaya hazır bir volkan kıvamına erişip üstüne üstlük birde enfekte olunca tırsa tırsa doktorun karşısında buldum kendimi.60 lı yaşlarını sürmekte olan cerrah can'a en acıklı ses tonumla
-doktorrrr bu neee diye sorduğumda ağzının içinde bir şeyler gevelemeye başladı hayır koca kadrosundan azcık latince bilgim var sayılır.lipom mu bu diyorum yok diyor ee ne peki ???Sonunda anlaşılabilir tek bir cümle çıktı ağzından cerrah can'ın yarın ameliyat günüm açıp bakalım neymiş?Nasıl yaaa ameliyat mı ???Hadi canımmm!!!!!!!!!!!!
Ertesi gün ise sabahın kör bir saatinde cerrahi servisinde buldum kendimi.Gece internet denilen bilgi çöplüğünde okuyup okuyup kendimi zaten fena halde korkutmuşum.Birde operasyonun ameliyathanede olması benden mütemadiyen şu seslerin çıkmasına sebep oldu"yusuf yusuf"....
Yanı başımda cerrah can tarafından kesilmeyi bekleyen 3 adet kader arkadaşımla giydik mi mavileri (ömrümde şu ameliyat önlüklerinin arkasının kapana bilenine henüz rastlamadım )kıçımız açıkta, hac yolunda ki hacı adayları gibi düştük ameliyathane yollarına.Gider ayak koca kişisi tembihlemiş senin ki küçük bir operasyon ilk önce sen gir de çabuk çıkalım.Bunun üstüne, yaş ortalaması 40+ olan teyzelere sıkı bir depar atıp cerrah canın arkasında buldum kendimi.İşlem yaklaşık 5 dakika sürdü.Apse patlatıldı temizlendi...tekrarlayacağını o zaman tekrar gelmemi çıkan yağ kistini patolojiye yollayacağını söyleyerek beni uğurladı cerrah can.
Yardımcı personel beni ameliyathane asansörüne kadar uğurladı.Asansör de ise güvenlik görevlisi ve ben çıkmaya başladık aheste aheste katları......derken şiddetli bir sarsıntıyla asansör ara katların birinde arıza yapmaz mı ahan da ise karmaa sen hasta teyzelere depar atar mısın kaldın işte asansörde diye kendi kendime söyleniyorum.Sonradan adının Mehmet olduğunu öğrendiğim (ee 20 dakika boyunca bayağı ahbap olduk 2 metrekarecik alanda)görevlide bir panik,telsizle,cep telefonu ile sağı solu arayıp asansörde ameliyat olmuş bir hasta ile kaldığını söyleyip duruyor.Öylesine dalmışım ki,neredeyse kim ameliyat oldu ki diye soracağım.Yok benim ki önemli değil ben iyiyim desem de yazık duymuyor bile beni paniğinden.Mütemadiyen oturun lütfen iyi misiniz başınızı eğmeyin tansiyonunuz düşer deyip duruyor.Yok yahu ben iyiyim öyle ağır bir operasyon değil apse açtırdım sadece desem de beni pek takan yok.Dakikalar geçiyor kurtarma ekibi(ulen böyle yazınca da akut gelmiş gibi oldu haa)bizi kurtarmak için uğraşıyor ama Mehmette ki panik daha da artmış halde arada bana dönüp fan çalışıyor değil mi diye sorup duruyor:)çalışıyor bak geldiler birazdan bizi çıkarırlar sen merak etme diye bir şeyler geveleyip duruyorum.O ara ise tek düşündüğüm ise" len kıçım açıktaaa şimdi bu ara kattan aşağı zıplaması yada yukarı tırmanması var anasını satayım."....oluyor.
Aşağı yukarı 20 dakika sonra bizi çıkarıveriyorlar asansörden elim arkamda kıçımı tuta tuta aşağı zıplayıveriyorum.Tüm personel toplanmış tansiyonuma bakmak isteyenler yatın dinlenin diyenler
-yokk yahu iyiyim ben apse açtırdım apseeee
Bu fazla ilgili kalabalığı yarıp koca kişisinin yanına ulaşabiliyorum sonunda....Nerede kaldın merak ettim (merakından zaten 20 dakikadır bıraktığım koltukta beklemişsin)sorusuna ise verecek bin tane harika yanıt geçiyor kafamdan....ama en sakin ses tonumla asansörde kaldım diyebiliyorum.Aaaa o sen miydin dediğinde ise
-!-é^'^'+^+%&/(

Neyse ki şimdi iyiyim.Apsenin açıldığı yerde ki kocaman sponge ı saymazsak, görenler açık kalp ameliyatı oldum sanacak o derece büyük:)
Şimdi sıra ekmek yerken kırdığım,diş hekimimin İstanbul'a giderek tedavimi yarım bıraktığı ön dişime geldi:)süleyman demirel gibi geziniyorum etrafta ağzımı minimum derecede açarak konuşuyorum asla gülmüyorum.
Bu postun ana fikri ise,sevgili blog yazarının 3000 km bakım zamanı gelmiş de geçmiş bilee;)
.

Not:Bu yazıyı yazarken işte bunu dinledim sizde dinleyin emi....

BUGÜN

2010-10-09T22:47:00.001+03:00

Sabahın kör bir vaktinde indik sahile Talya ile beraber.Önce kendimizi ardından ayaklarımıza dolanıp duran minik kedicikleri besledik.Ben çayımı içip gazetelere göz gezdirirken Taliş sahilde binbir özenle taş toplamaya koyuldu.

Topladığı taşları şapkasının içine doldurup boyanmak üzre anne çantasına konuşlandırdı:)

Yanından ayırmadığı "çikolata bebeğine" deniz keyfi yaptırdı,paçalarını ıslatma pahasına

Bomboş kumsalda şezlonglara uzanıp kuşları seyrettik uzun uzunnnn

Mecburi istikamet çocuk parkından sonra sıcacık evimize attık kendimizi.Dingin, mutlu ve keyifli

Not:Yeni evimizdeyiz artık.Yeni ev,yeni umutlar,yeni bir hayat....bu ev hepimize iyi gelecek.......hissediyorum:)

ERGUVANLAR

2010-09-30T01:05:00.004+03:00

11 Günlük koşuşturma,emlakçılar,gezilen evler,ev sahipleri,mutfak dar,salon küçük,aman bu da çok pahalı,yo bu semt hayatta olmaz derken sonunda evimizi bulduk.O kadar çok ev gezdik ki yenisi eskisi dubleksi yok olmadı içim ısınmadı .Kiminin banyosuna taktım kafayı,kiminin balkonuna.Tam umudumuzu kaybetmiş Ali yle cafenin birinde soluklanırken gazetede bir ilana gözümüz takıldı.Olmaz ya yinede şansımızı deneyelim diye evi görmeye gittik.
İçeri girdiğimde ilk gördüğüm manzara eve vurulmama yetti.Erguvan ağaçları ....hemde balkonumun dibinde,hemde elimi uzatınca dokunabileceğim mesafede....binanın önünde Ali nin vurgun olduğu yasemin çiçekleri arka tarafında erguvanlar ve bordoya boyanmış pencere pervazları hani o plastik olanlardan da değil ha ahşaptan şahane görünen bordo çerçeveler.....banyosu mutfağı hiç birini görmez olduk karı koca ve tutuverdik evi 5 dakikada.Evden çıktığımızda ikimizde şok içindeydik bu kadar çabuk olmasına şaşırmış halde Ali sordu
-neden bu ev o kadar eve hayır derken neden bu ev....
-balkondaki erguvan ağacı desem bana gülermisin..
-:)
Velhasılı kelam dostlar cumartesi günü yeni bir ev ve beraberinde yeni bir hayat başlıyor bizim için...

Bu 11 gün sadece ev aramakla geçmedi tabii ki.Talya ilk sinema deneyimini yaşadı.Gittiğimiz ilk film ise Tinker Bell ve peri kurtaran Okulların açılmış olduğundan mıdır yoksa film çok rağbet görmedi mi bilinmez kocaa salonda tek başımıza izledik filmi.Talya ise mest oldu filmi izlerken.O heyecanı,sevinci gerçekten görülmeye değerdi.

Birde hastalık sıkıştırdı araya Taliş bu hengamenin içinde.2 Ayın içinde ikinci kez Otit yaşadık.Bu sefer ki geçen sefer yaşadığımızdan daha sancılı ve daha zor geçti ne yazık ki.3 Gün boyunca ateşini kontrol almaya çalıştık maaile.Ve zorunlu istikamet antibiyotik başlamak zorunda kaldık yine...neyse ki şu an iyi Taliş artık deniz yasak minik mercan balığıma:( banyoya bile kulak tıkaçları ile girer olduk o derece septiğiz artık:(

Ali nöbetçi olması fırsatından yararlanıp gidip kızımın yanına kıvrılıp ,kuzunun ensesini koklaya koklaya uyuyayım da yarın ki koli yapma,evi toparlama mesaisine enerji toplayayım

Uzaylı anne;göçer

Not:Aaaaa ben 33 oldum ,söylemesi bile seksi beee 33:))))))))

TAŞINIYORUZ

2010-09-28T23:48:00.000+03:00

Taşınma dolayısıyla kapalıyız;) en kısa zamanda görüşmek ümidiyle.....

Yavrulara ve kendinize iyi bakın bana da bol şans dileyin olur mu?

YENİ KAYIT

2010-09-17T23:00:00.000+03:00

Yazacak yüzlerce şey var kafamın içinde.Ama ne hikmetse yeni kayıt sayfası karşıma çıkınca kilitlenip kalıyorum.Size saatlerce Allianoi nin sular altında kalışından duyduğum acıyı anlatabilirim.Ya da en sevdiğim mevsimin gelişinden dolayı yaşadığım sevinci,okuduğum kitaptan bahsedebilirim size,Talya ile yaptığımız keki bile saatlerce anlatabilirim yada bunların hepsine boş verip saçmalayabilirim geçmişe ve geleceğe dair...

Dedim ya anlatacak o kadar çok şey var ki kafamda bir düzene koyup kelimeleri yanyana getirebilme yetisi bana bu gece biraz uzak sanırım.

En güzeli Talya ile yaptığımız bir kaç çalışmayı ekliyeyim.Ne de olsa kendi halinde bir anne-çocuk blogu burası değil mi konsept dışına çok da çıkmamak lazım;)

Çalışmamızın teması sonbahardı.

Talya ise guaj boyaları ile kendi temalı çalışmasını yaptı Ve resmine ilkbahar adını koydu

ve sonbahar ile ilkbaharın aşkı....

Gider ayak bir iki tavsiye bu okunası, bu dinlenesi, bu da altına imza atılası...

GECİKMİŞ İTİRAF

2010-09-16T00:26:00.006+03:00

Evet itiraf ediyorum ben bağımlı oldum.Her gece ev ahalisi uykuya daldığında , nutella kavanozunun başında buluyorum kendimi.Kavanozun dibini her görüşümde ise bu sondu,artık bu eve nutella giremez diyerek vicdanımı rahatlatmaya çalışıyorum. Peki başarılı olabiliyor muyum?Tabii ki HAYIR
.Çok değil 2 gün sonra koca bir nutella kavanozu daha alınıyor eve.Ben ise;

-bu son kaşık ,yok buu bu son

-yok yaa az yiyorum bak sadece kenarlarındaki kalan çikolataları alıyorum diye diye kavanozun yarısını mideye indiriyorum.

Ama bu sefer söz.Bu biten kavanoz sondu ,artık bu eve nutella giremez ...vallaaa....ama şimdi dibinde azcık kalmıştı atayım da ziyan mı olsun canım onu da kaşıklıyayım son... alla alla cidden son yaa

Resmin orjinal hali için tık tık
***Fernando Botero

MAKAS,KAĞIT VE CAN SIKINTISI

2010-09-14T22:38:00.003+03:00

Analı kızlı çok yoğunuz çokkk,hummalı bir şekilde kesiyoruz yapıştırıyoruz,boyuyoruz.

Bu bizim okul servisimiz, Talişin genel isteği üzerine en arka koltukta oturan bebeler Taliş ve Zeynep-miş.Farkındaysanız bir tek onların emniyet kemeri takılı o da genel istek üzerine tabii.Onun önündeki koltukta tek oturan ise Talişin tatlı belası Kayra...artık nasıl kinlendiyse Kayra'ya onu tek oturtma kararı verdi.En ön koltuktakiler ise İbrahim ve Mehmet-miş:)

Burada da tek oturan kız Taliş in yıldızının pek barışmadığı Beril.Arkasında ise Emre ve Beyza onların arkasında ikizler kıvırcık saçlı olan İdil diğeri Dila, en arkada tek oturan ise Sıla
Çocukların dünyaları hakkında küçücük bir oyuncakla ne kadar çok şey öğrenebiliyoruz....inanılmaz
.

Bu da otobüsümüzün önden görünüşü.Tahmin ettiğiniz üzere bunlarda servisçi amcamız ve yardımcı ablamız:)

Bunlar ise çiftlik hayvanlarımız ve çiftçi Ayşemiz.Kaynak işte bu site.

Ve en sevdiğimiz, muz ağacında ki maskara maymun.Talişin en sevdiği hikaye kahramanlarından biridir Maskara Maymun bu da onun şekil bulmuş hali:)Kaynak yine bu site
Bu postu da Talya'nın son dönemde ki favori şarkısı ile sonlandıralım arabada,evde heryerdeee Waka Wakaaaaaa :)

.....

2010-09-13T12:57:00.001+03:00

Murat Aras" Türkiye Yasama-Yürütme-Yürütme sistemine geçti."diye tweetlemiş...Bunun üstüne başka ne denebilir ki......

HASANKEYF'E SADAKAT

2010-09-11T22:42:00.002+03:00

Hasankeyf'i Kurtarmak: Kültürel Miras

Güneydoğu Anadolu'nun ilginç ve pitoresk köyü Hasankeyf'in tarihi çok eski dönemlere dayanır. Bölge dokuz uygarlığın tarihini barındırır ve Asur, Roma, Bizans, Artuk, Eyyübi ve Osmanlı'dan önemli arkeolojik ve kültürel izler taşır.

Ankara Üniversitesinden Prof. Dr. Oluş Arık tarafından 1986-2003 arasında yürütülen kazı buluntularına göre bölgede insan yerleşimi M.Ö. 4000 civarında başladı. İlk yerleşimciler büyük olasılıkla Dicle Nehri boylarındaki mağara ve vadilerde yaşamaktaydı. Asurlular ve komşu bölgelerdeki diğer topluluklar, kayalık mağaralarda yaşayan insanlara 'kefenen' (taş insanı) adını verdi.

Daha ileriki tarihlerde bölge Makedon, Pers, Sasani ve Roma egemenliğine girdi. Romalılar genellikle fethettikleri toprakların adını değiştirdilerse de, 7.yy.a kadar bölge antik Asurca ismi olan 'Castrum Kefa' (Taş Hisar) ile anılmaya devam etti.

15.yy'da Doğu Roma uygarlığının bağımsız kiliselerinden biri bu bölgede ortaya çıktı. Suriye kültürü ve halkı bu kilisenin çatısı altında gelişti. 'Cepha' (Suriye Piskoposluğu) 451'de Chalcedon Konsülünde bir piskopos tarafından temsil edildi.

7.yy'daki İslam hakimiyetinden sonra da Suriyeliler bölgede yaşamaya devam ettiler. Bölgenin ismi artık Arapça'da Castrum Kefa demek olan Hısn Kayfa olmuştu. Bu isim sonunda Hasankeyf haline geldi. Bir çok Abbasi valisinin yönetiminde kaldıktan sonra, 10.yy'da Hamdani ailesi tarafından bölgede bir eyalet kuruldu.

1090 yılı civarında Büyük Selçuklular bölgeyi ele geçirdi. 1102'de Büyük Selçuklulara bağlı Artuklu eyaleti Hısn Kaifa kuruldu. Selçuklu egemenliği Hasankeyf'in altın dönemi olarak nitelendirilir.

1236'da Hasankeyf Eyyübileri olarak bilinen eyalet kuruldu. 14.yy'daki Moğol istilasından sonra Anadolu'daki Akkoyunlu prensleri egemenliklerini Hasankeyf'e kadar genişlettiler. Osmanlı, Safevi (Pers), Eyyübi ve Akkoyunlu devletlerinin sınırında yer alan bölge, bu güçler arasındaki çatışmalardan nasibini aldı. Sonunda 1524'de Osmanlı egemenliğine girdi. O zamandan beri Anadolu birliği içinde yer almıştır.

Tüm bu sözü edilen tarihi, kültürel, dini ve arkeolojik önemine rağmen Hasankeyf yıllar önce bölgenin eşsiz mirası göz ardı edilerek planlanan Ilısu Barajının suları altında kalmak üzeredir.

Bu talihsiz baraj projesi, 10.000 yıllık tarihi 50 yıldan fazla ömrü olmayan bir oluşum için yok edecek. Onbinlerce yıllık kültür, din ve mimari geri dönülemez şekilde zarar görecek.

Baraj projesinin savunucuları tarihi kalıntıların bir kısmını koruyacak önlemlerin alınacağını belirtiyor. Ancak arkeologlar ve diğer uzmanlar hiçbir boyutta önlemin bölgede gerçek bir koruma planı kadar koruma sağlayamayacağına dikkat çekiyorlar.

1968 Kasımında UNESCO Kamu veya Özel Çalışmalar tarafından Tehlikeye Atılan Kültürel Mülkiyetin Korunması Hakkında bir dizi tavsiye yayınladı. "Sosyal ve kültürel kalkınmayı sağlamak kadar, insanlığın kültürel mirasının korunmasını sağlamak da hükümetlerin görevidir. Alınacak önleyici ve düzeltici önlemler kamu veya özel çalışmalar tarafından tehlikeye maruz kalan kültürel mülkiyeti korumayı yada kurtarmayı amaçlamalıdır." UNESCO'nun tavsiyeleri Türkiye ve projeyi finanse eden konsorsiyumu desteklemeyi planlayan pek çok başka Avrupa ülkesi tarafından onaylandı.

***Doğa derneği.

Hasankeyf ve Dicle vadisinin UNESCO dünya miras alanı olarak koruma altına alınmasını,Ilısu baraj projesinin iptali için Doğa Derneğinin başlattığı imza kampanyasına destek oluyor bu kültürel kıyıma DUR diyoruz...

YAZ BİTERKEN

2010-09-08T12:08:00.001+03:00

Bu yaz bizim için bol atraksiyonlu geçti-6 yıldır olduğu üzere gelenek bozulmadı -Bu yazın son günlerinde ise babaanne-dede ikilisini mutlu etmek için Ali'nin ailesinin yayladaki evin de aldık soluğu.Antalya'nın cehennem sıcağına inat şahane bir hava ile karşılaştık.Serin,puslu,yağışlı kısaca tam benlik;)
Asıl niyetimiz orada bir iki gün kalıp ara verdiğimiz ev arama çalışmalarına hız vermekti ama Talya faktörü devreye girdi ve bir hafta yaylada konaklayıverdik.Talya ise halinden fazlaca memnun tüm gününü orada ki çocuklarla oynayarak geçirdi.Doğa yürüyüşlerine çıktı,bir kurbağa ile aynı oda da uyudu:) kirpi ve kertenkele gördü. Babaannesi ile beraber adaçayı topladı.Torosların mis gibi havasını ciğerlerine doldurdu.

Ben ise Talya'nın bu tam bağımsız halinden sonuna kadar faydalanan hain anne modelindeydim.Tüm günü evin terasında,sallanan koltuğa tüneyip; elimde kahvem kitap okuyup aylaklık yaparak geçirdim.Torosların tepesinde, İnce Mehmet'i okuma keyfi ise müthişti.Her ne kadar ayrı mekanlar gibi dursa da aynı coğrafya da,aynı kekik kokularını içine çekerek bir film platosundaymışçasına su gibi akıp gitti İnce Mehmet.Ardından Tırpan geçti elime Ali'nin annesinin masumiyet müzesinden( hiç bir şeyi atmaya kıyamayıp evindeki gömme dolapta sakladığı için o dolaba masumiyet müzesi adını koydum:)).İki kitabında baskı yılları 1970 ler kitaplar fazlaca yıpranmış ama o sayfaların kokusu yok mu......müthişşş

Bu kısa moladan sonra evin sıradan rutini Talya 'yı fazlaca sıkmaya başladı.Bu kış kreşe yollamayı da düşünmüyoruz.Talya ise bitmeyen bir merakla her gün okulunun ne zaman açılacağını soruyor.Bu çocuğu mutlu edemediğimi düşünüyorum bu ısrarlı hallerini görünce.

Neyse ki her gün onu oylayacak bir şeyler bulmaya çalışıyoruz Ali ile beraber geçen günlerde ise bayram kartları hazırladık anneanneye ve teyzeye

Ne yazık ki bitmiş hallerini çekmeye fırsat bulamadan postaneye yollandı bizim sevimli bayram kartları.

Ve son dönemde babasının favorisi olan bir yaz çalışması Talişin el kalıbıyla yaptığımız güneşimiz nedendir bilinmez Ali de bende çok sevdik bu sevimli güneşi

Ve bayram...çokk uzun yıllar geçti bu tarz dini ritüelleri kutlamayalı.Bayramın tek anlamı var benim için tatil

ne yazık ki bu tatil de İstanbul'a gidemiyorum malumunuz ev bulma,taşınma vs işler var beni bekleyen.Bayram kutlamadığımız için bayramlık alma,el öpme seranomilerinin olmadığı yayla evine kaçıyorum 2 günlüğüne.Kitap okuyup,kurbağa görmeye;)